De composthoop van Aardvarksken

Wat een weertje gisteren.. En uitgerekend op de dag van Het Concert..
Om 17 uur waren we ter plaatse in Brussel. Op aanraden van Nicole en van een collega die de dag voordien geweest was, hadden we ons ergens in de buurt van het Atomium geparkeerd. Dat heeft ons veeel ellende bespaard achteraf: een kwartiertje na het concert zaten we al op de A12.
We hadden ongelooflijk goeie kaarten en doordat we zo vroeg waren stonden we op een meter of 5 van het podium. Nat te regenen. Wij waren nog zo verstandig geweest om een regenjas mee te nemen, maar er stonden heel wat fans gewoon zeiknat te worden. "Piss wet" zoals de Robbie het zelf zei tijdens het concert.
Het voorprogramma bestond uit twee delen, eerst mochten die van Orson hun ding komen doen. Niet slecht, maar ik heb er niet veel van onthouden. Buiten dat ik me ergerde aan die belachelijke bassist. Basement Jaxx.. dàt was wat anders. Sfeer vanaf de eerste minuut. Heel dansbaar ook. Er was daar een zangeres bij, amper een meter 60 groot, maar tieten ! Jongensjongens.. nog nooit gezien. Omdat de zangeressen (en de zanger) zich na elk nummer gingen verkleden dacht ik eerst dat dat bij de act hoorde, een soort kussen onder de tshirt, maar nee hoor.. ze waren echt. Ik denk dat je met het alfabet niet toekomt om daar een size aan te geven. Soit, typisch mannen om het daarover te hebben zeker?
Mannen denken maar aan een ding. Euhm, gisteren bleek dat ook vrouwen daarover nogal wat fantasieën koesteren, vooral dan als het om RW gaat. Ten bewijze hiervan: voor het concert werden er videoclips getoond op de grote schermen naast het podium. Deze werden regelmatig onderbroken door een soort reclame voor het Aids-programma van Unicef. Met als blikvangers in de spot David Beckham en .. Robbie Williams. Elke keer die in beeld kwam begonnen de dames te gillen dat het een aard had. Net zoals onze kleine aardvarkskens gillen wanneer achter de rug van Jan Klaasen de wolf komt aangelopen. Of zoiets. Hysterisch dus. En zo zou het nog wel een paar uurtjes doorgaan met hysterisch gillen.
Er was ook tijd voor het kleine drama van de gewone mens. Tijdens het concert van Basement Jaxx voelde ik plots een stoot in mijn rug. Omdat er al de hele tijd twee Westvlaamse desperately seeking boerentrienen hadden staan wringen om mij een meter opzij te krijgen dacht ik dat zij het weer waren, maar het ging om een kerel die gewoon flauw viel. Het waren inderdaad wel grote tieten, daar op dat podium, maar deze reactie vond ik toch wat overdreven.. "Aha", dacht ik, "hier komt mijn cursus BedrijfsEHBO van het Rode Kruis weer van pas!" Ik heb de jongen op de grond gelegd en zijn benen omhoog gehouden waardoor hij snel terug bijkwam. Ondertussen stonden de mensen rondom ons omstandig te gebaren naar de security vooraan het podium (die eerst dacht dat hij een bekende had gezien en terugwaaide, haha, zijn gezicht toen hij even later doorhad dat het iets ernstigs was!) Nog geen vijf minuten later opende de massa zich om een stoet Rode Kruisvrijwilligers door te laten zodat onze vriend kon worden afgevoerd. Daar moet je dan 3 uur voor rechtstaan, om net voor het moment supreme te worden afgevoerd. Maar geen nood, een uurtje later, net voor Robbie ging beginnen, tikte de jongen me op de schouder. Opgelapt stond hij terug naast zijn maten. Tof !
Eindelijk was het dan tijd voor meneer Williams zelf. Met een groot vuurwerk dook hij plots op vanuit de diepte helemaal vooraan op de catwalk die zich uitstrekte in het publiek. En dat was het begin van een heel boeiend concert. Heel professioneel allemaal, heel goed georchestreerd met op de juiste momenten een gemoedelijke babbel met het publiek, wat grapjes (oh wat leuk toen hij vroeg Hey, where the fuck are the Belians at the world cup ? En de toespeling die hij maakte op de goal van David Platt op het WK van 1990 (grrr). Verder natuurlijk de uitstekende hits gebracht door een aantal klassemuzikanten. Ook het geluid zat snor, tenminste toch vooraan aan het podium. De immer neerdalende regen voelde je niet meer. En tegen het einde van het concert was ook dat gedaan, zodat de apotheose volledig tot zijn recht kwam. Robbie in wit trainingspak kreeg op de catwalk zelfs nog een bh toegestopt die hij even op z'n ogen legde. Hij gooide hem niet terug, is me opgevallen. Wat doet zo'n vent daarmee, denk ik dan. Als trofee aan zijn speer rijgen en aan de muur hangen?
Ik had mijn camera bij en ik moet zeggen dat ik wel tevreden ben met het resultaat. Ik heb pas een Flickr aangemaakt, dus als je zin hebt: dit is het adres. We hebben een levende legende gezien, zei madam Aardvarksken toen we thuis waren .... Wel verdraaid, en ik hoop dat hij nog lang mag leven.