28-02-07

Bert van het concert

Omdat slechts weinigen reacties lezen op posts uit het archief, vind ik dat Bert hier een eigen post verdient. Hij was zo vriendelijk om bijzonder uitgebreid te reageren op mijn shortlist ( KLIK ). Het feit dat onze (muziek)smaak overeenkomt draagt daar natuurlijk toe bij.. Het woord is aan Bert !

"Na het schiften tussen een 20-tal platen komen na enkele flitsen (geuren, emoties, brieven, herbelevingen) uit het verleden deze er toch als 10 eerste uit (eveneens niet in een welbepaalde volgorde):

1) Deep Purple - Made in Japan (1972)
Molenwiekend met de armen zie ik mijn vader ons als knaapjes van 8 en 10 nog proberen te overtuigen van de onsterfelijkheid van deze LP.
En Oooh, wat had hij gelijk, maar dat beseften we alras. En we waren dus snel overtuigd . Ook o.a. Led Zeppelin en Grand Funk Railroad kregen we mee (en Bach, Mozart, Berlioz, Schubert,... Geeeeuw)

2 en 3) Nirvana - Nevermind (1991) en Bleach (1989)
Het onvermijdelijke... En zeker voor mij op dat moment als 13-jarige. Een openbaring, vrijheid, anarchisme, een eigen mening, brullen om te laten tonen dat je er bent,... Heerlijk. Meteen ook eerste album 'Bleach' gekocht en volledig in op gegaan (rauwe en kille gitaren). Net als de rest van de albums later. In 1994 gingen met de dood van Cobain en Ayrton Senna, twee van mijn idolen heen...

4) Metallica - Metallica (1991)
Alweer een openbaring. What the f/*- was dit?! De max. Als tiener met behoorlijk veel problems in het hoofd kon ik hierop even uitrazen maar met dit album en alle vorige albums van Metallica (wat volgde was behoorlijk slecht), ook fantastische muziek (melodieën, ritmes) in Heavy Metal terug vinden. Staan er toch maar nog steeds als headliner (Werchter) na 24 jaar...

5) Pearl Jam - Ten (1991)
Wat zeker zeer nauw bij Nirvana aanleunt (Seattle, grunge, maar dan hoofdzakelijk ook dáár voor) in die tijd... Een nieuwe generatie was opgestaan. Een album vol heerlijke, krachtige, pretentieloze songs vol gevoel. Pearl Jam komt voor de tweede keer naar België, op 29/06/07, na het memorabele optreden op 30/08/06 in A'Pen. NIet te missen...

6 en 7) Pink Floyd - Dark Side of the Moon (1973) en Wish You Were Here (1975)
De zoveelste openbaring. Pas ontdekt zo'n 5 jaar geleden, bij het downloaden van muziek: Dat nr van Pink Folyd, 'Another Brick in the Wall', moest ik toch ook wel hebben hé. Dus even zoeken op Pink Floyd... Na het zien van de zoekresultaten en het oprapen van mijn bakkes selecteerde ik hier en daar een nummer en het vervolg werd algauw een liefde voor de ongeëvenaarde muziek van deze artiesten, en dan vooral de meesterwerken 'Dark Side of the Moon' en Wish You Were Here'. Waters, see you at Sportpaleis, 25/04/07!

8) Channel Zero - Unsafe (1995)
Yes! Weer eens wild alles eruit kunnen schreeuwen met deze Belgische Metal! 8 keer Live gezien, en dan even snel verdwenen als ze gekomen waren... (zanger Franky DSVD probeert het nu verder met Skitsoy...)

9) Counting Crows - August and Everything after (1993)
En dan de zachte, de emotionele toets. De gevoeilge snaar. Het verdriet, de melancholie, het ongeluk en de frustraties van Adam Duritz in een fantastisch album (gevolgd door nieuwe albums met deels dezelfde emoties)

10) The Doors - In Concert (compilatie uit 1991 - met de meest betekende nrs uit 1967)
Tijd voor het psychedelische werk van The Doors. Ik zie me nog liggen op dat gazon met mijn jeugdmakker (op ons zeventiende) na het nuttigen van allerlei alcoholische dorstlessers (alhoewel) en het roken van enkele dikke sigaren, met 'The End' dat ons eindeloos inspireerde, of misschien beter intrigreerde (we dachten niet meteen aan moord maar vonden de tekst en levensstijl van Morrison wel hip...) . Die nacht zongen we nog 'Space Oddity', pisten in brievenbussen van leraars, - censuur -

Oef... En nu ga ik nog eentje drinken en een greep uit deze selectie eens overdoen (het beluisteren van de platen...) "

Danku Bert !
Deep Purple, ook uren naar geluisterd, naar diezelfde (dubbel?)elpee. Ik geloof dat die rond die periode nog in het Sportpaleis hebben gespeeld (net als ACDC trouwens), maar ik was nog iets te klein om daar naartoe te mogen.
Metallica, mja, inderdaad, die eerste cd. Verder niet de moeite waard vind ik. Het is misschien fout, maar ik plaats die in dezelfde categorie als Guns ’n roses. Eens de verpakking eraf valt hou je niks meer over..
The Doors.. natuurlijk ! Ik heb nog LA Woman gekocht. En dan zo’n dubbelcd met The Best of. Toen gingen we wel eens uit in De Aalmoezenier, waar in die tijd de laatste hippies van Antwerpen rondhingen. De enige plek waar al die sixtiesmuziek nog werd gedraaid, en waar bloemenjurken, jeanssallopetten en sandalen het uniform waren. Die Aalmoezenier blijft trouwens consequent 20 jaar achter lopen op de evolutie: dezer dagen zit het er naar het schijnt vol met gothics (een remake van de new wavers die wij waren) en wordt er gestofzuigd op Bauhaus en de Sisters. Misschien ontdekken ze er binnenkort wel Pearl Jam en Nirvana !

15:42 Gepost door Aardvarksken in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) | Tags: persoonlijk, muziek |  Facebook |

Commentaren

deep purple, life in japan Inderdaad, die dubbel lp met de enige goede versie van child in time op, de gitaarsolo die stukken straffer is dan die op de studioversie, die ze gewoonlijk op de tijdloze speelden.

Gepost door: marc | 28-02-07

Vooreerst thank you very veel aan Aardvarksken voor het hernemen van mijn comment.
Was inderdaad dus die dubbel-LP en ook: De studio-versie van Child in Time verbleekt fel bij de versie op deze LP, zoals Marc zei. Heb intussen Deep Purple de voorbije zomer twee maal gezien: Arrow Rock in NL en Rock Zottegem. Héérlijk, echt waar. De band in haar originele bezetting, echter zonder Rainbow-er Richie Blackmore die waarschijnlijk in het zothuis zit... Ze speelden twee nrs van 'Life in Japan' niet: The Mule en... Child in Time.

Gepost door: Bert | 01-03-07

correctie-tje Album noemt niet 'Life in Japan' natuurlijk maar 'Made in Japan' ('k was een beetse misleid door de titel van Marc's comment)

Gepost door: Bert | 01-03-07

Ik denk dat mijn vent zich hier helemaal in kan vinden, ik hou echter meer van het "lichtere" genre... Ik was een New Wave fan en ik hield van Duran Duran en consoorten...
Niet te hard gooien hé, met die tomatten en pakt er rijpe, die komen niet zo hard aan...
;-)

Gepost door: Sandrissimo | 01-03-07

Ritchie Blackmore zit helemaal niet in het zothuis, maar maakt sinds 1997 samen met onder andere zijn véél jongere eega Candice Night op zang wonderlijke middeleeuws klinkende folkmuziek met z'n nieuwe groep Blackmore's Night. Hiervan verschenen inmiddels al 5 studioplaten, waarvan ik 'Fires at midnight' uit 2003 de beste uit de reeks vind. Ook een aanrader is de in 2005 verschenen prachtige dubbele live dvd 'castles & dreams'. Met Blackmore's Night klinkt Ritchie (op akoestische gitaar & allerlei middeleeuwse snaarinstrumenten) heel wat boeiender, gevarieerder en melodieuzer dan ten tijde van Deep Purple. De groep verkiest overigens om op te treden in kastelen of sjieke concertgebouwen en het publiek wordt daarbij gevraagd om in 'aangepaste kledij' te komen. Belegen denkt u? Vergeet het; met Blackmore's Night doet Ritchie dezer dagen iets volstrekt unieks! Check zeker eens hun website: www.blackmoresnight.com

Gepost door: RoenHetZwoen | 02-03-07

ja amai, wat een lang reactieblogje
maar indeed
Pink Floyd, en heden ten dage een remake maar geef mij maar de echte, en
of course the Doors
maar wat dacht je van Steve Winwood, Kate Bush
de Eagels
en voor wat jazz tussendoor : Diana Krall
heerlijk op zaterdagavond
grts
vhi

Gepost door: vhi | 03-03-07

De commentaren zijn gesloten.