12-09-07

Over vogelen ...

Toen ik gisteren de parking van mijn werk opreed, werd mijn aandacht getrokken door een witte vogel die daar zowat ineengedoken de geparkeerde wagens aan het bekijken was. Op het eerste zicht was het een meeuw, en van meeuwen is geweten dat het ware cultuurvolgers zijn (ga maar eens kijken op de Hoge Maey) maar nummerplaten lezen vond ik toch wat ver gaan voor zo’n dier. Toen ik uitstapte probeerde de vogel zich te verstoppen, iets wat niet vanzelfsprekend is als je hoofdkleur wit is, en er geen pak sneeuw ligt. Mijn ornitologenreflex was direct AHA ! Een Zieke Vogel! En dan komen er herinneringen aan de talloze woensdagmiddagen, weekends en vakantiedagen die ik in mijn onschuldige jeugd heb doorgebracht in het (ondertussen ter ziele gegane) vogelasiel Het Reigershof van Berendrecht.
Dat vogelasiel werd uitgebaat door J&J, twee enorm lieve mensen die hun leven volledig ten dienste stelden voor het redden van zieke of gewonde vogels. En dat in de jaren ’80, toen het met onze natuur allesbehalve goed ging. Wij, mijn broer, vriend W en ik, gingen daar dan de vogels helpen verzorgen, de hokken kuisen of verbouwen of gewoon een koffie drinken en een spelletje scrabble spelen na een lange vogelkijkfietstocht .
In de winter kregen ze vooral stookolieslachtoffers te verwerken. Die werden bij binnenkomst gewassen met een sterk detergent en daarna gedurende een aantal weken binnengehouden tot hun stuitklier vet genoeg produceerde om hun verenpak waterdicht te maken. Daarna konden ze in de buitenkooien op kracht komen en in de lente werden de “stookpieten” die het gehaald hadden (toch om en bij de 60%) terug vrijgelaten. Ik herinner me de stank nog van die dieren, en de groene, giftige kleur van hun uitwerpselen als ze teveel olie hadden ingeslikt.
In de lente waren het vooral jonge vogels die te vlug het nest hadden verlaten en ten prooi waren gevallen aan katten of ander ongedierte. Er werden ook veel reigers opgevangen in het vogelasiel, omdat het grensde aan het Reigersbos, waar toen zowat de grootste reigerkolonie uit het Antwerpse was. Jonge reigers vielen soms zomaar uit het nest, dat zo’n 15 meter hoog in de kruinen van oude eiken wordt gebouwd. Die kleine pluizenballetjes werden dan opgeraapt en in het vogelasiel verzorgd tot ze groot genoeg waren om zelfstandig hun plan te trekken. Sommige van die reigers kwamen gedurende jaren elke avond nog langs om nog een visje te eten, dat werd geserveerd in een emmer achter in de tuin. Die vaste gasten kregen ook namen, omdat J&J hen herkenden aan verschillende kenmerken in hun verenkleed. Verder hadden ze zo ook een aantal kauwen die elke avond kwamen slapen in een open kooi.
Ook erg waren de talrijke botulismeslachtoffers. Een ziekte die optreedt in ondiepe plassen als de temperatuur van het water hoger dan 20°C is. De dieren worden vergiftigd door een bacterie (Clostridium botulinum) en sterven een langzame dood. Dode vogels in het water zorgen nog eens voor een extra broeihaard voor de bacterie. Eens zo’n plas geïnfecteerd is, kan je er zeker van zijn dat het merendeel van de vogels dat daar leeft zal besmet geraken .. en wellicht zal sterven. In de zomer zag je ons dus wel eens rondlopen aan de talloze braakliggende opgespoten gronden in de haven met laarzen en handschoenen aan, enkele plastic vuilzakken en kartonnen dozen bij om dode eenden en steltlopers te gaan verwijderen en om zieltogende zieke vogels te verzamelen om naar Berendrecht te brengen. Dan was er stress in het Reigershof, en konden J&J alle hulp gebruiken. De woonkamer stond dan vol dozen met zieke vogels, in piekmomenten meer dan honderd slachtoffers, die allemaal dagelijks hun vitaminen en eten nodig hadden.
Het geld daarvoor kwam van giften, hier en daar een sponsor, maar dat was slechts sporadisch - natuurbehoud was toen nog niet zo sexy als nu - en van de verkoop van stickers of nestkastjes, die wij organiseerden. W en ik hebben zelfs voor het vogelasiel eens meegedaan aan Leven en Laten Leven !
Ondertussen is die keten van vogelopvangcentra iets officiëler geregeld, en J&J zijn al lang op pensioen. Maar die mijmeringen kwamen gisteren op toen ik de zieke vogel zag zitten. De nostalgie haalde het van de ratio, dus ik haastte me naar binnen. Niet om te beginnen werken, maar om snel mijn pc op te starten en het adres op te zoeken van het Vogelopvancentrum van Kieldrecht. Ondertussen had ik ook gezien dat het geen ordinaire zilvermeeuw was, maar zowaar een Noordse stormvogel. Dat is een oceaanvogel die enkel aan land komt om te broeden, en dan nog op steile onbereikbare rotskusten. Tijdens de najaarstrek kan je ze wel eens zien voorbijvliegen, vooral op punten die ver in zee vooruitsteken, zoals Cap Griz Nez, de vuurtoren in Westkapelle, of de pier van Zeebrugge. Daarom was het zo bijzonder dat er nu hier in Zwijndrecht of all places een noordse stormvogel mijn parkeerplaats bezette. Het gebeurt wel meer, vooral na zware stormen, dat er al eens een vogel de verkeerde afrit kiest en via de Schelde in het binnenland terechtkomt. Die dieren geraken dan vermoeid omdat ze hun voedsel niet vinden en sterven. In het verleden hebben we zo al eens een papegaaiduiker en een middelste jager van de dijk geplukt nabij Bath (net over de grens in Nederland).
Om dit veel te lange verhaal kort te maken: ik reed dus met dat beest naar Kieldrecht en liet het daar achter in de vondelingenschuif, want de plaatselijke J&J waren niet thuis. Later kreeg ik een telefoontje dat ze hem gevonden hadden en dat hij op het eerste zicht niets mankeerde. Mijn Zwijndrechtse stormvogel komt nu dus een paar dagen op krachten, krijgt een vitaminekuur, wordt wat geobserveerd en zal spoedig weer worden vrijgelaten, zodat hij met zijn makkers z’n trek naar het zuiden kan verderzetten…

13:04 Gepost door Aardvarksken in Algemeen | Permalink | Commentaren (13) | Tags: natuur, vogels |  Facebook |

Commentaren

prachtig! zowel qua daad als verhaal!
Je hebt in één verhaal meer groene reflexen getoond dan het partijbestuur van Groen! ooit bij elkaar zal krijgen ...

Gepost door: geert | 12-09-07

Katten zijn geen ongedierte, ze eten ongedierte (meestal toch)...

Gepost door: Sandrissimo | 12-09-07

Update .. Onze Zwijndrechtse stormvogel zal niet meer stormen.. blijkbaar was er toch wat meer aan de hand dan alleen maar een verdwaalde ziel. Tja.. that's life ..

Gepost door: Aardvarksken zelluf | 13-09-07

Hey Aardvarksken, Komen bijlezen...'t was eff geleden (bloos, bloos)...
Jammer dat de vogel het niet gehaald heeft, maar je hebt je best gedaan ! Tof trouwens hetgeen je vroeger deed in dat vogelasiel !
Enne ik ben ook naar "the Scene" geweest in het Rivierenhof ! Goed hé ! En de week erna naar Prince in Londen (Millenium Dome) ! En voor the Police tellen we ook alweer af hé !
Groetjes;-)

Gepost door: Nicole | 13-09-07

Chapeau Gij hebt toch een goei hart hé!!!

Gepost door: oortje | 14-09-07

Spijtig van die vogel, je hebt in elk geval je best gedaan...

Gepost door: Sandrissimo | 14-09-07

djuuu...jammer van da beestje!!!

Maar wat lief dat je die moeite deed!!! Je stijgt in mijn achting!!!

alsof jij dáár van wakker ligt hé ;-)))

Gepost door: Talleke | 14-09-07

Schoon schoon wat jij daar allemaal doet/deed.

Gepost door: zapnimf | 15-09-07

zeggggggg dan lees ik dat hier in den update
en dan ben ik er even niet goed van
(miss en haar week hartje)
zone schone vogel
en die zit normaliter op een plek waar ik al zolang naartoe wil... (cap gris nez)
zucht, ocharme!

soms kan het leven niet eerlijk zijn

en ja, dat het schoon van u is en kweniwanogallemaal dat weet ge al he (bevestiging krijgen is niet meer voor mannen eens ze de veertig gepasseerd zijn denk ik dan :-p)

Gepost door: miss abnormalia | 16-09-07

update vanmorgen werd ik wakker van een superharde knal
even dacht ik dat mijn buurman een gezinsdrama aan het veroorzaken was (ik kijk teveel het journaal)...
opgeschrikt en aldus klaarwakker stapte ik dan maar uit bed. Tijd om te kuisen dacht ik...
Paar uren later besefte ik plots van wat ik wakker was geworden. Op mijn slaapkamerraam de afdruk van een vogel. Spontane reactie was naar beneden kijken en zien of daar een vogeltje lag... Hoera, mijn tuin is niet de ideale plaats voor de eeuwige jachtvelden zo bleek... Deze haalde het, al denk ik dat die vogel een loeiharde hoofdpijn en een hersenschudding aan mijn slaapkamerraam gaat overgehouden hebben...

Gepost door: miss abnormalia | 16-09-07

storm Wat sneu van dat beessie hè. Ben nu zelf geen vogelliefhebber, maar zelfs duiven vind ik best interessante diertjes. Zou er zeker niet zo respectloos mee omgaan zoals sommige mensen die ze beschouwen als vliegende ratten.
Eigenlijk heb ik vlugger de neiging een dier in nood te helpen dan een mens (verwerpelijke reflex zouden sommigen zeggen nietwaar?)

Gepost door: Little Witch | 19-09-07

Nu kom ik hier wéééééééééééééééééééér piepen, en ge hebt nog altijd niks nieuws geschreven.... Dat duurt nogal zene!!! Gij kunt ne mens nogal laten wachten
Knor knor

Gepost door: oortje | 21-09-07

Kijk, zoiets lees ik nu graag sé!

Gepost door: Crisje | 24-09-07

De commentaren zijn gesloten.