07-04-08

brugzwaaiers

Vorige week zijn de aardvarkskens een weekje gaan uitwaaien in Bretagne. Nogal letterlijk mag u dat opvatten. We hadden een huisje gehuurd in de buurt van Dinard, aan de noordkust. Raar was dat, dat zon en de wind van over land kwamen. En het noorden aan de horizon lag. Logisch natuurlijk als je aan de noordkant verblijft, maar als je dat niet gewoon bent is het toch even wennen.
Onderweg ernaartoe zag ik regelmatig snelwegbrugzwaaiers staan, u kent dat wel: enkele jongeren die op een brug over de snelweg staan en wilde gebaren beginnen te maken als er een vrachtwagen aan komt gereden. Vooral dat opheffen van de arm om een gebaar maken alsof ze aan een noodrem trekken is een klassieker. Het is een fenomeen waarvan ik vroeger dacht dat het typisch Vlaams was, maar ondertussen weet ik dat het blijkbaar een internationaal verspreide afwijking is. In Nederland doen ze het, in Frankrijk ook. Wat bezielt zo’n mensen? Ik ging vroeger op mijn vrije dagen voetballen, of salamanders vangen, of toen ik wat ouder was naar de vogels en de meisjes kijken. Maar op een brug staan en als een bezeten beginnen roepen naar het voorbijrazende verkeer?
Soms zie je al van ver een eenzame figuur op zo’n brug staan. Dan vrees ik altijd dat hij gaat springen. En dan ben ik altijd opgelucht dat hij het niet voor mijn auto gedaan heeft. Ik weet niet of dat veel gebeurt, maar dat ik dat idee telkens heb, komt waarschijnlijk doordat ik vlakbij twee black spots op een drukke spoorlijn woon. Het gebeurt regelmatig (nu ja, niet overdrijven) dat er zich iemand onder de trein werpt in onze buurt. De ene plaats is aan een vrij scherpe bocht, waar je dus de trein pas op het laatst ziet aankomen, de andere plaats is aan een voetgangerstunneltje onder de spoorweg. Op den duur wordt dat zo’n reflex, als ik bij ons ongewoon lang moet wachten voor de spoorweg denk ik snel dat er wel weer iemand onder de trein gesprongen is. Je zal maar brandweerman zijn bij ons.. Djiezes wat een luguber postje na een week vakantie.
Die vakantie was voor de rest wel in orde hoor. Hij was zo in orde dat we besloten hebben om volgend jaar ineens twee weken te gaan.
En het jongste aardbig is van haar tut af. In ruil voor een pluchen leeuwenrugzakje slaapt ze nu al twee weken zonder zuigreflex. Het oudste aardbig is ondertussen haar derde tand kwijt. Tot haar groot plezier eindelijk een snijtand bovenaan. Met de rest van de aardvarkskensfamilie gaat het ook prima, dank u.

17:52 Gepost door Aardvarksken in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (3) | Tags: aardbiggetjes, vakantie |  Facebook |

04-04-07

He, kleine meid op je kinderfiets ...

Vorig weekend ben ik eindelijk terug begonnen met lichte looptrainingen. Voor de 10 Miles is dit wel hopeloos te laat, maar .. misschien ben ik wel fit tegen de stadsloop van Gent (17 mei). Of The Classic in Tessenderlo (9 juli).
Hoe dat zo komt dat ik terug begonnen ben ? Want ik heb toch nog altijd die hernia? Inderdaad, daar moet ik trouwens vrijdag weer eens voor naar de pijnkliniek voor de ultieme epidurale. Als die niet helpt, moet ik geopereerd worden .. Maar ik heb er goeie hoop op.
Dat ik toch aan het lopen ben komt door mijn oudste dochter. Die was vorige week thuisgekomen van de school en zei toen dat de hele school (enig gevoel voor pathetiek is ook haar niet vreemd) haar uitlachte omdat ze nog niet zonder wieltjes kan fietsen.
Daar werden we eventjes op onze ouderlijke tekortkomingen gewezen door onze vijfjarige spruit. Vol schuldgevoel beloofde ik haar dat we tijdens het weekend zouden leren fietsen. Ik had al een borstelsteel klaarstaan in het tuinhuis. (Nu ja, tuinhuis.. zo ziet het er vanbuiten wel uit, maar je kan amper 1 meter naar binnen eer je tegen de opgestapelde en vervolgens omvergevallen rommel aanbotst … een werkje voor deze zomer!)
Zaterdag dus eerst die borstelsteel gemonteerd op haar fiets, daarna de bandjes opgepompt, het zadel verhoogd en daar vertrokken de aardvarkskens voor de eerste rijles. We kozen een rustige autovrije straat uit om te oefenen. Dat ik nog een trui aanhad en mijn gewone stapschoenen was een kleine misrekening. Zo’n kind kan namelijk een serieus tempo ontwikkelen. En loop er maar eens achter. Het evenwicht was nog niet helemaal daar, maar het ging toch wel. Geen valpartijen, geen kapotte knieën, geen schaafwonden vol kleine steentjes. En een megafiere papa op sleeptouw.
Ik voelde me echt thuis in mijn vaderrol. En mijn dochter in haar grotemeidenrol. Ze was zo fier dat ze tegen elke wandelaar of fietser al van ver riep “Meneeeeer” (of alnaargelang “Mevrouuuuwwww”), “wij leren fietsen zonder wielekeeeuuuus !!”, waarna meestal een stevige onverwachte draai naar links of rechts volgde en ik halfstruikelend en bijna buiten adem uitriep “Voor U Kijken ! En Sturen Met Twee Handen Aan Uw Stuur !!, Mooi Aan De Kant Blijven!” Ik denk dat de fierheid van me afstraalde, want de sympathieke, lachende blikken van de tegenliggers waren niet alleen naar dochterlief gericht.
Zondag had ik mijn voorzorgen genomen voor de tweede sessie: getooid met mijn mooiste loopkledij huppelde ik sportief achter mijn fietsende dochter aan. Die ik overigens over steeds langere stukken los kon laten. Eerst had ze dit niet door, maar toen ik het haar vertelde zei ze, een beetje meevoelend met haar joggende papa “als je moe bent mag je stappen hoor papa, ik zal wel fietsen”. Yeah right. Maar toch, het verliep vlotter dan ik had verwacht.
En zo liep ik dus zonder problemen mijn klein toertje van 6 km. Ik maakte me onderweg al voorstellingen van hoe ze mij later fietsend kan begeleiden op langere trainingen, zoals er wel meer vaders-met-kinderen joggen. Dan kan ik eindelijk eens drinken meenemen voor onderweg, want zo’n flesje Spa vasthouden gedurende 16 km.. op den duur weegt dat als lood.. En zo'n flashy gordel met van die miniflesjes zie je mij ook al niet dragen, dat is voor De Echte Lopers, die van het type dat je al van ver kan ruiken door de grote hoeveelheden uitgesmeerde spierzalf.

12:46 Gepost door Aardvarksken in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) | Tags: persoonlijk, kinderen, lopen, fietsen, aardbiggetjes |  Facebook |

15-03-06

Klappertanden

Het is weeral even geleden... Druk druk druk. Maar deze wilde ik toch even bloggen: daarstraks zat ik met mijn koters op de bank. Gezellig een boekje aan het lezen. En net als hun moeder hebben ze af en toe de drang om lekker warm onder een dekentje te zitten. Onze oudste zette daarstraks haar eis metaforisch kracht bij door te zeggen, maar papa, kijk dan, mijn tanden bibberen zo.

22:08 Gepost door Aardvarksken | Permalink | Commentaren (2) | Tags: kinderen, aardbiggetjes |  Facebook |

10-03-06

Storingen

Gisteren was er in onze gemeente een probleem met de kabeldistributie. Lag het aan onze ski-uitstap van eerder deze week, ik weet het niet, maar we hadden enkel sneeuw op televisie. Met als gevolg dat de aardbiggetjes geen Ketnet konden kijken. Want voor de gelegenheid vertel je dan aan je kinderen dat de televisie kapot is. En ze zijn nog niet zo uitgekookt dat ze weten dat je dan toch wel een DVD kan spelen. Onze kleinste probeerde nog wel : E. wil Nijntje sien! Maar dat ging dus niet. Quality time. Foto's kijken. Boekjes lezen. Twee kleuters die papa helpen terwijl hij een lampje ophangt. Heel leuk!
En het leek of het er om gedaan was: net toen Peking Express begon, hadden we terug beeld. Zo heb ik toch niks van Roos moeten missen ;-)

15:19 Gepost door Aardvarksken | Permalink | Commentaren (12) | Tags: kinderen, aardbiggetjes |  Facebook |

25-01-06

Aardbiggetjes

Het is me wat met de jeugd. Vooral dan met de jeugd die ik zelf verwekt heb. Hm, een beetje een verwarde inleiding, voor een fait divers dat me onlangs opviel bij onze oudste dochter.
Zij is 4 jaar en 4 maanden nu. Een flinke kleuter dus. Ik denk dat ze de artistieke talenten van haar moeder heeft geërfd, haar tekenkunsten komen namelijk al aardig in de buurt van hoe ver ik ooit geraakt ben. Het muzikale zal ze van mezelf hebben.. terwijl haar nichtjes de piano bij opa en oma martelen door met volle vuisten of platte handen zo hard mogelijk op zoveel mogelijk toetsen tegelijk te slaan zie je haar heel geconcentreerd en voorzichtig met haar vingertjes hele melodietjes spelen. Niet echt herkenbare melodietjes die we mooi zouden vinden, maar het is toch een heel verschil. Maar daar ging mijn verbazing niet over.
Met kerstmis hebben ze van de andere oma ("kleine omaatje" noemen we ze, anders wordt het verwarrend) allebei een boekje gekregen. Zo'n boekje waar ze dingen in kunnen openklappen. Naast dat luikje staat telkens een vraag (zo van, wie eet er graag bananen?) en als je het luikje openklapt staat daar een tekening met het antwoord erbij (de bruine aap).
Als je denkt dat een kleuter een dom wezen is dat je alles kan wijsmaken, dan ben je dus mis. Een keer of vijf (als het al zoveel is) dat boekje lezen en ze weet al hoe de vraag luidt. En het antwoord weet ze ook voor ze het luikje openklapt. Dat tot daartoe, da's conditionering, inprenting en allerlei andere psychologische dingen die de normale evolutie beschrijven. Maar wat me nu opviel (ik ben eindelijk bij mijn punt) was dat ze de drang om te leren lezen heeft ontwikkeld. Het duurt nog wel anderhalf jaar eer ze zover is, maar je merkt aan haar doen dat ze nieuwsgierig is naar die lettertjes. Telkens ze zo'n antwoord geeft wijst ze naar de lettertjes en zegt dan wat er staat. Omdat ze linkshandig is is dat wel grappig, want ze wijst van rechts naar links. De bruine aap zegt ze dan heel fier, wijzend van aap naar De..
Het is eigenlijk een paar maanden geleden begonnen toen ze haar naam wilde schrijven. Ze kan nu al twee letters zelf schrijven en overal waar zo'n letter verschijnt zegt ze dan Kijk papa ! Daar staat mijn naam ! Zelfs op de meest bizarre plaatsen: op een heldere winterdag wees ze ineens naar omhoog in de blauwe ochtendlucht.. Kijk, mijn naam! Dat waren dan de witte vliegtuigstrepen die inderdaad een van haar 2 gekende letters in de lucht hadden achtergelaten. Mooi was dat.
Ja , inderdaad. Niks bijzonders, onnozel, maar ik vond dat ik dit moest onthouden.. Bij deze.

00:43 Gepost door Aardvarksken | Permalink | Commentaren (2) | Tags: kinderen, aardbiggetjes |  Facebook |

06-12-05

De allerlaatste ..

Nog eentje dan.. We hadden de jongste gevraagd of ze haar tutje aan de Sint wilde geven. Waarop ze wonderwel JA had geantwoord. Maar vrijdagavond leek ons niet het geschikte moment. Tenminste, het leek voor haar niet het geschikte moment. Dus hadden we ons er al bij neergelegd dat we nog een jaartje verder zouden tutten. Maar toch.. heel het weekend zonder tutje geslapen, gisterenavond ook. Dus hebben we deze morgen toen ze er achter vroeg (toen ze wakker werd, vanuit haar bedje: TUT-JE HEB-BEN !!!!) maar gezegd dat de Sint ze heeft meegenomen. En ze scheen het niet eens zo erg te vinden. Weeral iets babyachtigs minder in huis… En binnen een paar maanden gaat ze ook naar school.. Time flies when you’re having fun !

11:25 Gepost door Aardvarksken | Permalink | Commentaren (4) | Tags: aardbiggetjes |  Facebook |

Genoeg geweest

Gisterenavond is het goedheilig man voor de laatste keer dit jaar bij ons geweest. Het was niet meer de bedoeling eigenlijk, na de speelgoed- en snoepinvasie van zaterdagmorgen, maar onze oudste kwam er gisterenavond zelf mee af: papa, ik ga schoentje zetten want de Sint brengt dan veeeel speelgoed en de hele tafel vol snoepjes. En ze kwam prompt aandragen met twee schoenen van mama. Ah ja, “want die zijn groter en dan geeft Sint meer”. Goed dat ze de mijne niet nam. Speelgoed hadden we niet meer te geven, dan heb ik maar wat snoep genomen dat ze zaterdag gekregen hadden en dat recyclagegewijs uitgestrooid rond de schoenen. Weten zij veel..

En tevreden dat ze waren deze morgen: Papa Sinteklaas hef veel snoepjes gebronge, ma geen speelgoed. Ah nee prutsemie, hij heeft zaterdag al jouw speelgoed al gebracht. Ja vantemorge hef hij een poppehuis gebronge en baaibie poppe... Ikke Fedietig (de jongste) . Ja, toen ik vorige week als Sint thuiskwam waren ze zo verlegen en bang.. dat zijn ze niet vergeten. Onze jongste kruipt nu regelmatig onder tafel en zegt ooh sint komt. Rond Haloween deed ze dat ook, maar toen waren het spoken. Of monsters. It’s all part of the game. Verder is het een bovenstebeste vent, die Sint.

Ik laat hen ook telkens door de achterdeur Dank U Sinterklaas roepen als ze iets gekregen hebben. Dat moesten wij vroeger als kind ook doen van mijn vader. En met ons is het toch allemaal goedgekomen. After all. En nu is het genoeg geweest qua sinten en pieten op mijn blog …

11:11 Gepost door Aardvarksken | Permalink | Commentaren (1) | Tags: aardbiggetjes |  Facebook |

02-12-05

Sintenverslag

Eindelijk de tijd gevonden om een verslagje te maken van gisterenavond. Het was een geweldige ervaring. Te zien hoe die kinderen helemaal overdonderd zijn omdat de Sint zomaar bij hun thuis komt. En dan vanalles vertelt .. hoe kan die Sint dat toch weten.
Sommige ouders hadden de cadeautjes voor ons klaarstaan aan de deur. Die stopten we dan in de zakken en deelden die uit.
Onze eigen kinderen waren ongelooflijk verlegen. De jongste was bang en verstopte zich op de zetel, maar kwam dan wel piepen om te zien wat er gaande was. Zij durfde de Sint uiteindelijk ook een handje komen geven en haar cadeautje aannemen. De oudste sprong in mama’s armen en stopte haar gezicht weg, zo verlegen was ze. Zij wilde haar cadeautje zelfs niet.
Ze hebben me niet herkend in elk geval. (Ik herkende mezelf amper). Deze morgen hebben ze toch uitgebreid en fier aan mij verteld dat de Sint was langsgeweest en dat ze verlegen waren en bang en dat ze cadeautjes hadden gekregen…
En overal moesten we iets drinken natuurlijk. Heel leuk voor de Pieten, voor de Sint iets moeilijker omdat die baard in de weg zat ;-)>

Dingen om te onthouden :
* Als je een sintenpak aanhebt moet je niet doen alsof, je bént gewoon de Sint
* Auto’s en voorbijgangers vertragen en reageren alsof ze zelf 5 zijn
* Alle papa’s en mama’s vinden dat hun kinderen al te veel speelgoed hebben maar geven altijd meer
* Er zijn ouders die alleen maar slechte dingen over hun kinderen zeggen (ocharme)
* Ouders gebruiken de sint om dingen (proberen) gedaan te krijgen Omdat De Sint Het Heeft Gezegd (opruimen, sneller eten, broers niet plagen, beter luisteren, taken uitvoeren, … een hele lijst)
* Huizen zijn te laag voor een Sint van 2 meter met een mijter op z’n kop
* Bier drinken met een sintenbaard is onbegonnen werk

16:08 Gepost door Aardvarksken | Permalink | Commentaren (10) | Tags: aardbiggetjes |  Facebook |