13-12-06

Koen Wauters (z)onder st(r)oom

Deze morgen in het radionieuws : buurtbewoners van het Sportpaleis klagen dat ze op avonden waarop Clouseau optreedt steeds enkele uren zonder elektriciteit zitten. Dit zou veroorzaakt worden door een groot aantal commerciële activiteiten die in de buurt worden opgestart op de concertavonden. Het begint rond 18 uur, aldus een bewoonster.
Blijkbaar is er recent een explosieve toename van het aantal pitazaken, frituren en hamburgertenten, terwijl die buurt – al jarenlang verkommerd en vergeten door god en klein peerke – daar niet op voorzien is.
Men benadrukte dat het niet Clouseau is die de pannes veroorzaakt. Maar het is toch raar dat de stroomuitval niet optrad tijdens de Night of the Proms concertenreeks. Concerten die ook veel volk op de been brengen. Carl Huybrechts - het levende voorbeeld van de coupe 230V - bewijst hier op de foto dat ze tijdens de Proms wèl elektriciteit hadden. Koen Wauters moest het stellen met koud water en gel om zijn coupe wat in model te krijgen…

10:56 Gepost door Aardvarksken in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) | Tags: clouseau, muziek, trivia, sportpaleis, antwerpen |  Facebook |

10-10-06

Oef

Zo, dat hebben we alweer gehad. Election Day bedoel ik. Wat een gevoel van opluchting, toen rond 22u de eerste resultaten uit Antwerpen binnenkwamen. Patrick heeft dat goed gedaan. Dankzij de toch wel spectaculaire campagne, maar ook dankzij de hele Verdraagzaamheidsbeweging die de laatste weken op topsnelheid kwam. Danku Tom Barman, voor zoveel doorzicht en initiatief.
Maar wat een verbazing ook. Afgrijzen, omwille van het domme kiesvee dat zelfs in het kleinste boerengat nog op de bruinen stemde. In gemeenten waar ze nog geen allochtoon van dichtbij gezien hebben halen ze verdorie 10 of meer procent. Dat het volk dom is hadden ze zelfs in de middeleeuwen al begrepen. En dat het vooral dom gehouden moet worden wisten ze zelfs toen al. En dat het slogans lust. En mooie prentjes. Kijk naar de geschiedenis, waar de Grote Krijgsheren miljoenen goedgelovige jongens met valse redenen en beloftes naar het leger lokten en hen als kanonnenvlees de loopgraven uitjoegen. Iets wat overigens in de US nog steeds gebeurt, (maar als er nu een dom volk is op de wereld zijn het wel de Amerikanen).
Kijk naar dictaturen als de Sovjets of Noord Korea waar het volk in zo groot mogelijke massa’s werd en wordt gebruikt. En kijk vooral naar Nazi Duitsland, waar Hitler in zijn laatste dagen zijn eigen volk vervloekte en uitspuwde als waren het allemaal Joden. Als verliezer toonde hij zijn ware aard. En dat was een beetje wat De Winter ook deed zondagavond. Zijn verlies niet kunnen toegeven, een kat in het nauw, een duivel in een wijwatervat. Helemaal hilarisch was Annemans, die zelfs fraude vermoedde bij het tellen van de stemmen. Ik ben eens benieuwd of ze het overkokende potje van interne frustraties bij alweer gebrek aan boter bij de vis gedekt kunnen houden deze keer. Want bruine Flip bijt nu toch wel redelijk definitief in het zand. En zand tussen je tanden is geen aangenaam gevoel.
Oh en in mijn eigen bruisend Kapellen (“hier is het leven goed!”), haalt de VLD zomaar eventjes 49.1 % van de stemmen. Een bewijs dat je absoluut niet sexy moet zijn om populariteit op te bouwen, want daar kan je de blauwe kandidaten hier nu echt niet van verdenken… Nee: mooie prentjes doen het. De ultieme zet vonden we deze week in de brievenbus: een luchtfoto van de buurt waar je woont, in kleur en op A2 formaat. Da’s pas origineel verkiezingsdrukwerk. Met op de achterkant een plan van de wijk, met de verwezenlijkingen die het bestuur er de afgelopen 10 jaar gedaan heeft. De oude hippies van Groen! kunnen alleen maar dromen van zo’n dure stunt. Vandaar, geen zetel meer voor de groenen in Kapellen.
Waar de liberalen bij de vorige coalitie nog een socialist in hun midden moesten dulden, gaan ze het nu (met 16 van de 29zetels) alleen doen. Daar gaat onze kans om een speelstraat te creëren, want de blauwen vinden dat kinderen niet op straat mogen spelen. VLD-logica: dat is gevaarlijk. (Duh. Creëer dan SPEEL-STRA-TEN !) Daar gaat ook de kans om de laatste stukken bos te vrijwaren van bewoning, want sjieke villa’s en grote gronden lokken rijke (Nederlandse) burgers naar onze welvarende gemeente. Daar gaat ook de kans op een goedkoper containerpark. Enzovoort enzovoort. Maar we blijven drijven. Ondanks het feit dat er weer een rechts dom kieken meer in de gemeenteraad zal zetelen (van 5 naar 6 zetels). Of tenminste: verkozen is, want meestal zetelen ze toch niet. Of ze sturen plaatsvervangers. Of ze zetelen als onafhankelijke na een hoop interne ruzie.
Straatvechters zijn het. Gelukkig houden ze het voorlopig nog intern…

02-10-06

We waren erbij !

Ja hoor, we stonden er gisteren tussen, tussen de 40000 natgeregende maar genietende coole kikkers. Buiten het feit dat het schitterende concerten waren, was het hele gevoel dat je had heel bijzonder. Je voelde je echt betrokken bij alles wat er rond die 0110 hangt. Het zou anders geweest zijn moest er niet zo’n hype rondgehangen hebben. Maar de aanwezigen waren allemaal echt overtuigd dat ze niet gewoon naar een concert kwamen, maar dat ze daar echt voor verdraagzaamheid aan het samenkomen waren. Die hype creëerde het VB overigens zelf in zijn krampachtige poging om artiesten te bedreigen om mee te doen. Een kleine hiaat in de voor het overige perfect lopende propagandamachine. Door het geheel moest ik denken aan de sfeer die zo in Praag moet gehangen hebben in de jaren ’50. Of in Polen in de jaren ’80. Gelukkig is het hier zo ver nog niet.
Gisterenmiddag luisterde ik naar Studio Brussel omdat die live verslag uitbrachten van de verschillende locaties. Hoe langer die uitzending duurde, hoe meer zin ik kreeg om te vertrekken. Uiteindelijk de kinderen naar de ouders gebracht en tijdens de zwaarste regen- en hagelbui sinds maanden, met Clouseau op de autoradio, reden we het kwartiertje dat ons scheidde van het Zuid. Ach, we hebben Robbie Williams al gezien in de regen, we zijn doorweekt in het Rivierenhof, wat konden ons die paar druppels nog schelen.
Iemand van de aanwezige vriendenschaar zei dat God (voor 1 keertje krijgt ie een hoofdletter) waarschijnlijk een fascist is. Zo z’n toorn over de massa uitgieten, het getuigde van weinig sympathie. En dat het tijdens dEUS droog bleef.. tja. Ik veronderstel dat Madredeus ook steeds met goed weer optreedt. Nog meer raakten we ervan overtuigd toen het na dEUS opnieuw met bakken uit de lucht begon te vallen. God een vlaamsblokker? Een knoeier is het.
O, en wat werd ik vrolijk toen ik in het journaal Zijne Keurige Gekaptheid hoorde afgeven op de 0110 concerten, daar op zijn Bühne in de stadsfeestzaal. Dat zíj het slachtoffer zijn van de concerten van de onverdraagzaamheid. O, wat zielig liet hij daar zijn ware, totalitaire gelaat eventjes zien.
En o, wat vond ik Bart Peeters grappig in zijn aankondiging van het concert van dEUS: “Moest er een andere partij het cultuurbeleid uitmaken, werden wij hier vandaag allemaal vergast…” waarna een vrij lange pauze volgde, enthousiast geroep en handgeklap en vingergefluit… tot hij plots verder ging: “… op muziek van Vanessa Chinitor” En toen kwam dEUS op .. Zalig.
Achteraf ging iedereen zijns weegs, met een gevoel dat het nu anders is. Met een gevoel dat er iets Heel Belangrijks gebeurd was. Ach.. de toekomst zal het uitwijzen. Ofwel staat volgende week weer een derde van de Antwerpse kiezers verzuurd zijn digitaal potlood te likken in het stemhokje om dan met een venijnige blik te pointen op de zwarte lijst. En dan beginnen we van voren af aan. Ofwel kunnen we later tegen onze kinderen zeggen, kijk, 0110, Toen, Wij Waren Daar. Hoop doet toch altijd een beetje leven he…

02-08-06

Kommil ne Foopa !!

Goed.
Vanavond hebben we het dus vlaggen, zoals we hier zeggen.
We hebben twee tickets voor het uitverkochte Openluchttheater Rivierenhof om daar te gaan kijken naar Kommil Foo. De eerste keer dat ik die gasten aan het werk ga zien. Lang naar uitgekeken trouwens. Ze brengen een soort 'best of', met ondersteuning van een aantal andere muzikanten. Het beloofde dus een mooie avond te worden. Maar... hebt u AL EENS BUITEN GEKEKEN ? Het lijkt wel of Katrina na een schoonheidsslaapje van een jaar in vol ornaat voor de deur staat. Wat hebben we toch weer een geluk. Vorige keer met Joe Jackson stond ik daar op sandalen en in tshirt en korte broek.. dit keer zal het wat anders zijn. Ik ga alvast mijn trui en m'n Gore-Tex jas aandoen en een grote paraplu meenemen, om daar tussen 2000 andere verkleumde paraplu's te gaan zitten. Euh, staan, want wie gaat er nu op een nat stoeltje zitten...
Eén voordeel: we zullen niet blijven hangen tot twee uur zoals vorige keer :-)

14-07-06

Joe Jackson

Ik zag daarnet bij mijn Belstat gegevens dat er een bezoeker was geweest door op Google te zoeken naar “Joe Jackson Rivierenhof foto”. Maar.. dat kon hij hier niet vinden. Hewel, ik héb daar foto’s genomen, maar ik stond helemaal bovenaan het halfrond (vlakbij de cocktailbar!), en met mijn klein cameraatje dat slechts 3 keer optische zoom heeft kon ik geen interessante foto’s maken van het podium. Ik heb me dan maar wat uitgeleefd door onze vrienden te fotograferen, maar u begrijpt dat die beeldjes niet voor publicatie vatbaar zijn. Om de eventuele fotozoekers toch tevreden te stellen, zal ik boven dit stukje een overzichtsfoto plaatsen, waar je ergens vooraan op het podium toch ietwat Joe Jackson kan ontwaren, zij het dan niet meer dan een stipje.
Het concert was overigens geweldig. Ik had hem eens gezien in de jaren ’80 op de weide van Werchter. Ook toen was hij niet groter dan een vlekje. Foto’s heb ik daar al helemaal niet van. Voor de jongeren onder ons: toen bestónd dat gewoon nog niet, een digitaal fototoestel ! Stel je voor!
Maar we wijken af. Die mens zijn stem is op die 20 jaar geen haar veranderd. Heel vreemd om hem die oude bekende nummers te horen zingen. Hij opende het concert trouwens met 3 klassiekers na elkaar. De titels ben ik ondertussen vergeten, maar neem het van mij aan: sterk begonnen. Het verdere verloop was een mengeling van nieuw en ouder werk, waarbij hij af en toe grapjes maakte over de ouderdom van het publiek (“oh no, they get nostalgic” bij een herkenningsapplaus). Hij deed het overigens in trio: drummer Dave Houghton en bassist Graham Maby, twee muzikanten waar hij al die tijd mee heeft samengewerkt, begeleidden hem op zijn piano. Meer heeft zijn muziek ook niet echt nodig.
In het publiek ontdekten we nog enkele BV’s, waaronder Stef Kamil Carlens, helemaal alleen ocharme en een meiske van Ketnet.. dju, hoe heet ze nu weer. Sofie denk ik. Wauw, dat was ook alweer wereldschokkend nieuws ..
Begin augustus gaan we weer naar het OLT, dan ga ik eindelijk Kommil Foo eens zien. En nu is het stilaan tijd om naar huis te gaan. Het zomert tenslotte veel te veel en veel te verleidelijk om hier op die muffe bureau te blijven zitten.

10-07-06

het bezoek van de sultan der indiën op zijn olifant die door de tijd kan reizen

Onze andere culturele activiteit voltrok zich op zondagochtend. Dan mochten wij het ontwaken meemaken van De Olifant van de Sultan der Indiën en de Kleine Reuzin. U moet de laatste weken op een andere planeet (WK2006? Tour de France? Wimbledon? Portugal?) geleefd hebben als u niet weet waarover ik het heb. Maar toch, voor de buitenaardsen onder jullie: de Sultan der Indiën was met zijn uitgebreid gevolg van vrijdag tot zondag op bezoek in onze Scheldestad, vergezeld van zijn olifant die door de tijd kan reizen en de kleine reuzin. Lees HIER meer
Het betrof een gigantische mechanische olifant (hoogste punt 11 meter, dus een drietal verdiepingen) en een reuzenmarionet, het geheel aangedreven door een ploeg van 100 medewerkers. De olifant werd tot in de kleinste details bestuurd, volledig hydraulisch. Zijn oogjes bewogen, zijn slurf kon verfijnde bewegingen maken, af en toe deelde hij een douche uit of slaakte hij een luide brul.. levensecht. De kleine reuzin is een marionet die dan weer volledig manueel wordt aangedreven door een heen en weer rennende ploeg knechten, allen mooi uitgedost in bordeaux pakjes, allen met een lange kabel die een ledemaat, ooglid of het hoofd kon bewegen.
Onze oudste was helemaal mee in de wereld van de Sultan en zei, nadat de olifant ons had natgemaakt tijdens een korte wandeling over het Sint-Jansplein “Ik denk dat het een echte is”.. Onze jongste, net geen drie, brulde even “Ik wil naar de auto !!” na de ongewilde douche, maar was dan toch weer gefascineerd genoeg om te blijven kijken. Je zou voor minder huilen als er zo’n gigantische olifant op aanraakafstand naast je staat. Hier kan geen foorattractie tegenop. In totaal zouden er afgelopen weekend dan ook 600 000 mensen naar zijn komen kijken tijdens zijn tocht door de stad.
Ik heb ook een aantal foto’s gemaakt en kort nadat ik een selectie ge-upload (hoe schrijf ik dat tegenwoordig?) had naar mijn Flickr adres, kreeg ik de vraag van een journalist of hij er een mocht publiceren in de krant. En dus verschijnt morgen (misschien) een foto van mijn hand in De Nieuwe Gazet. Euh, geen foto van mijn hand natuurlijk. Wie heeft daar wat aan. Flauw, ik weet het.
Anyway, ik publiceer hem hier boven dit stukje. In preview voor mijn lezers. Voor jullie.
En straks naar Joe Jackson in het Rivierenhof. Het zomert cultuur langs alle kanten !

16:56 Gepost door Aardvarksken in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (7) | Tags: olifant, sultan der indien, reuzin, antwerpen, royal de luxe |  Facebook |

26-04-06

10 Miles Update !

Na publicatie van de officiële uitslag op running.be blijkt dat we nog sneller gelopen hebben dan gedacht. Ik spreek hier precies in het koninklijk meervoud, maar dat is omdat ik mezelf en mijn broer bedoel. Dat koninklijk meervoud is overigens een kwaal die veel sportlui hebben als ze geïnterviewd worden. Hebt u dat ook al gemerkt ? Vooral de onfortuinlijke Tom Steels zijn daar het slachtoffer van. Tom hebben het altijd over Wij. “Wij hebben goed getraind deze winter zodat we klaar zijn voor de voorjaarsklassiekers. Jammer dat we door die val wat achter zijn op schema maar we hopen dat we er weer staan voor het najaar…” enzovoort enzovoort. Je moet er eens op letten. Soms denk je dan dat hij het over hem en zijn trainingsentourage heeft, maar neen hoor, het gaat over zichzelf. Dat moet daar een gezellige boel zijn ’s avonds, als ze allemaal samen aan tafel zitten.
Terug naar zondag, naar de 10 Miles. Mijn officiële tijd is 1u28min (en nog wat seconden). Met die drie minuten die we moesten stappen eer we onder de startboog waren erafgetrokken, betekent dat dat ik er toch in geslaagd ben om de 10 mijl op 1u25 te lopen. Mijn dag is weeral goed.
De blaren zijn zo goed als genezen. Een dezer trek ik - jullie raad indachtig - naar de Decathlon om mij eens een nieuw en deftig paar loopschoenen aan te schaffen. Voor het overige ben ik zeer goed gerecupereerd. Geen sprake van enige stijfheid. Dus ik ben in feite klaar om net als Betty Spencer Dwars door Brugge te lopen… I’ll keep you informed !

16:17 Gepost door Aardvarksken | Permalink | Commentaren (2) | Tags: lopen, 10 miles, antwerpen |  Facebook |

24-04-06

I'm jogging

Zo. Het is weer voorbij. De 10 Miles bedoel ik. Er was weer een massa volk op Linkeroever. Het begint meer en meer een soort festival te worden, met allerlei randanimatie erbij. Bekende Vlamingen die meelopen, attracties in de aankomstzone, een grote biertent, ijskarretjes, een podium met optredens.. het hoort er allemaal bij tegenwoordig.
Omkleden deed ik op straat, mijn sporttas kon veilig worden bewaard in een bewaakte zone. Na een opwarmloop van een kwartiertje werd het tijd om ons naar de start te begeven. Daar hebben we ons gemengd in de massa zondagslopers; jong en oud, sportief en euh, minder sportief, sommigen met gordels aan met microflesjes drinken, blitse looppakjes met al dan niet lekkere kontjes in (altijd goed om als haas te gebruiken, zo’n kontje), geuren van zweet, massagesprays en spierzalven en gepiep van dolgedraaide hartslagmeters ...
Toen om exact 3 uur het startschot werd gegeven duurde het nog meer dan drie minuten eer wij ook onder de startboog waren. En dus trek ik bij de officiële uitslag die woensdag wordt gepubliceerd 3 minuten af om mijn echte tijd te kennen. Maar die tijd ken ik al: ik heb er 1 uur en 28 minuten over gedaan. Tot km 12 zat ik op mijn schema om 5 min/km te lopen, een tijd die ik in mijn 10 km lopen tracht te halen. Maar ik kreeg last van blaren en de laatste 4 km heb ik mijn tempo moeten verlagen. De laatste kilometer begaf ik helemaal. Op 15km had ik 1u21’, zodat die 1u25 makkelijk haalbaar was. Maar toch deed ik over die laatste km bijna 8 minuten. In de laatste 200 meter, werd ik voorbijgelopen door lopers die voor de eer een eindsprint hadden ingezet. Het kon me niet meer deren, ik wilde gewoon aankomen. De oorzaak is nu ook nog duidelijk te zien. Twee grote blaren op mijn rechtervoet en een grote op mijn linkervoet. Verder nog wat kleintjes aan de grens tussen nagel en teen. Schoenen niet hard genoeg aangetrokken. En ik ben stilaan ook wel toe aan een nieuw paar vrees ik. Het paar dat ik nu heb is toch alweer zo’n 5 jaar oud.
Binnen 2 weken is er Dwars door Brugge. Die zou ik ook wel eens willen meelopen. En dat is “slechts” 15km. Hopen dat tegen dan mijn blaren genezen zijn …

12:04 Gepost door Aardvarksken | Permalink | Commentaren (6) | Tags: lopen, 10 miles, antwerpen |  Facebook |