06-05-08

Tommeke Tommeke Tommeke toch !

Twee posts op een dag ? Normaal doe ik dat niet, maar ik kon het even niet laten. Tom Waits gaat toeren. En kondigde dat aan op een persconferentie. Nou ja..
Kijkt u vooral zelf.. En blijf tot het gaatje. (als de video niet werkt, want dat doet ie blijkbaar niet, klik dan HIER of surf naar YouTube en zoek op "Tom Waits Press conference").
Doen !

17:51 Gepost door Aardvarksken in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) | Tags: muziek, tom waits, concert |  Facebook |

01-03-08

Romantisch kiekenvlees

Het Jeugdmuziekatelier Waelrant bestaat 50 jaar. Ze vieren dat met een kleine concertenreeks waarvan gisteren de eerste uitvoering was in de Sint Norbertuskerk in Antwerpen.
Ze brengen werken van Felix Mendelssohn-Bartholdy, toevallig een componist waarvan wij ook een programma uitvoeren in het najaar. Kippenvel kreeg ik ervan, vooral het a capella gebrachte Gesänge zur Deutsche Liturgie en het sluitstuk Hör mein bitten, dat werd uitgevoerd door 240 koorleden samen met een 24-koppig orkest. Man man man..
U hebt nog twee kansen: vandaag in Lier en morgen in Deurne. Awel? Haast u, u moest al weg zijn !

10:53 Gepost door Aardvarksken in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: koor, muziek, concert |  Facebook |

14-01-08

Oude wijn voor oude zakken

Ik ben een beetje in dubio wat betreft de start van onze culturele zomer. ’t Is te zeggen: gaan we naar TW Classic of niet? Ik had gezworen nooit nog over The P**** te schrijven, laat staan hun muziek op te leggen, basterds dat het zijn. Maar nu zich de kans voordoet om ze alsnog aan het werk te zien. En vooral The Scabs én The Stooges erbij.. Voor een pak minder centen dan wat ik voorzien had voor het Sportpaleis..
Vrienden en familie zijn me al aan het overtuigen. Ik was bijna al tickets aan het bestellen. Ik zie het al voor me: vroeg vertrekken om een polsbandje voor the pit te hebben en dan relaxed afwachten tot de Goden het podium betreden… tenzij …
wedden dat het die dag zo’n weer is.

17:46 Gepost door Aardvarksken in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: concert |  Facebook |

09-10-07

The Police, uw (niet meer zo goede) vriend

U herinnert zich vast deze post nog wel, waarin ik het van mezelf zo knap vond dat ik tickets voor The Police had kunnen versieren. Zes maanden kijkt een mens daar naar uit. Een half jaar dus. Om dan deze middag via allerlei noodoproepen en sms’en en mails uit een vergadering te worden weggeroepen om te horen te krijgen dat dat allemaal niet doorgaat. Dit is de officiële uitleg die ik van Teleticket Service kreeg. Let u vooral op het laatste zinnetje, en hoe ze ons nog eens even een extra por geven .. :
Geen concert van The Police vanavond in het Sportpaleis. Zanger Sting kampt met zware stemproblemen. Daardoor worden zowel het concert van vandaag in Antwerpen als ook dat van morgen in het Duitse Mannheim geannuleerd. Op dit moment wordt onderzocht of er eventuele vervangconcerten kunnen worden ingepland in het drukke tourschema van de groep. Meer info daarover volgt snel. Tickets blijven dus tot nader bericht geldig.

Gisteren vond het eerste reünieconcert van The Police in ons land plaats. In een uitverkocht Sportpaleis toonde het trio nog steeds indrukwekkend voor de dag te komen.

Vorige vrijdag met vrienden nog een filmke gezien om al wat in de sfeer te komen van dit toch wel legendarische moment. En dan de desilusie. Balen, noemen ze dat bij onze noorderburen..
Er is iets met Tweede Concerten.. Ik heb het al eens meegemaakt met Robbie Williams. Niet dat dat concert niet doorging of zo, nee, maar.. de dag ervoor had rubberen Robbie opgetreden in een zonovergoten Boudewijnstadion. Mensen moesten afgevoerd worden omdat ze flauwvielen door de hitte. Lekker sfeertje, madammen met blote tetten (dat stond toen zo wat in alle kranten), verbrande hoofdjes, bruine armen. Het extra concert waarvoor wij kaarten hadden, een dag later, is vol-le-dig uitgeregend. Tot op ons ondergoed zeik- en zeiknat waren we (met enige overdrijving natuurlijk).
Daarom: tweede concerten.. doe het niet !
Vanavond maar eens vroeg in bed denk ik … En die originele LP’s van The Police die al meer dan 20 jaar in mijn kast liggen.. ik zet ze verdomme op eBay..

14:33 Gepost door Aardvarksken in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) | Tags: concert |  Facebook |

09-08-07

Naakt van de regen in de drop

Het is tijd. Tijd om eens over het weer te zagen. Nu ja. Dat kan ik elke dag bij de bakker al horen, hoor ik u denken. Daar hebt u ook weer gelijk in, maar toch. U wilde vanavond niet naar een concert in het gemeentepark veronderstel ik. En u wil zaterdagavond niet naar een concert van The Scene in het Rivierenhof veronderstel ik. Ik wèl. Dus mag ik eens zagen over het weer.
Langs de andere kant.. het is schitterend weer voor mijn lekke vijver. Die is namelijk brimful gevuld. Dat komt mede omdat ik in mei het lek in mijn regenputten heb hersteld (dat deed ik HIER ). Die zijn nu tot de rand gevuld, zodat de overloop naar de vijver eindelijk zijn nut ten volle kan bewijzen. De vissen schrikken zich een hoedje nu ze plots ook in de moeraszone terecht kunnen. En ze zijn gelukkig slim genoeg om daar het hazenpad te kiezen als er weer een droogte (want zo noem je 4 dagen zonder regen hier) zich voordoet en het vijverpeil weer zakt.
Over lekken gesproken (en dan heb ik het niet over de geheime sms’en tijdens het non-formatieberaad): vorige week constateerde ik er een in onze badkamer. Vooral de manier waarop was nogal lachwekkend. Stelt u zich een Aardvarksken voor dat in plaats van een snelle douche nu eens de tijd zou nemen voor een uitgebreid warm bad. De setting: een tafeltje naast het bad met daarop een glaasje wijn, de Knack en een handdoek voor de natte pollen. Radio 1 erbij (geen paniek, die staat ver genoeg van het bad). Een volle hand rozengeurbadzout in het warme water.. echt zo’n moment waarop je aaaaahhhhhhhhhh zegt.
Net nadat ik was gaan zitten in het - net iets te warme, u kent dat - water en ik de Knack erbij had genomen, ontdekte ik op de opengeslagen bladzijde een gigantische waterdruppel. Tiens, dacht ik, moet zeker van mijn haar of zo gevallen zijn (hoewel dat nog niet nat was). Never mind. Nadat ik van mijn wijn had gedronken en het glas had teruggezet merkte ik weer een druppel op het tijdschrift. Toen viel niet alleen nog een druppel maar ook mijn euro. Inderdaad, vanuit het plafond viel er per ik weet niet hoeveel seconden een druppel naar beneden (Aardvarkskens brein op volle toeren: aah, daarmeeee was dat bad al nat voor ik de kraan had opengezet en tiens, daarboven loopt toch geen waterleiding (da’s namelijk onze slaapkamer)).
Ik was echter mentaal zo voorbereid op dat heerlijke bad dat ik moedig besloot om eerst te genieten in plaats van daar gelijk in mijn blootje de gyproc open te kappen en mijn badmoment te verpesten. Het waren wel ijskoude druppels, dus moest ik mijn positie iets aanpassen. Ha! Ze gingen mij niet hebben!
De rest van het Zenmoment zal ik u besparen – in bad in slaap vallen terwijl je een Knack vasthebt is NIET grappig!
De lek scheen van onze dakgoot te komen. Ik wachtte op een tweede regendag om te checken of het een structureel probleem is. Dat zal ik dan straks thuis eens direct nakijken. We weten weeral wat doen dit weekend …

17:50 Gepost door Aardvarksken in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) | Tags: weer, concert, rivierenhof, vijver, regen |  Facebook |

26-07-07

My heart sends me beats

Aardvarksken is goedgekeurd voor de dienst! Een paar weken terug voelde ik vanalles dat ik normaal niet voel ter hoogte van mijn hart. Het zal wel stress geweest zijn, of Beats of love (oh! Waar is de tijd dat Patrick Nebel hier in ons jeugdhuis pinten kwam pakken), maar een mens kan maar beter gerust zijn, dus maakte ik prompt een afspraak met een cardioloog. Daar mocht ik vandaag mezelf eens ergometrisch gaan afbeulen op Het Fietske. Man man. Naarmate de tijd vorderde voelde ik me een echte Vinokoerov euh.. Moreni.. euh.. Rasmussen .... een echte Tom Boonen worden, maar dan ene die wel bergop kan rijden. Ik heb een superconditie, zo bleek. En met mijn hart is er in elk geval niets aan de hand.
Alle reden dus om straks hier naar Noten In Het Park te gaan, al zal het daar niet veel soeps zijn, want ze hebben voor vanavond zowaar Hans de Booij nog eens uit het bestofte archief gehaald. Nu ja. Je gaat daar niet heen voor de muziek, maar uit sociale overwegingen. En vermits ik bij wijlen een sociaal beest ben – lees: ik hang nogal graag rond in de buurt van de toog – lijkt mij dit de perfecte plaats om mijn blakende gezondheid te gaan bewijzen. Volgende week zal ik dan weer wel meer richting podium opschuiven, dan komt namelijk Buscemi ten dans spelen. En dat dansen schijnt niet simpel te zijn .. kijk maar:

25-07-07

Concertverslagje Zita Swoon

Hoe of het concert was. Geweldig natuurlijk. Ik volg Moondog Jr/Zita Swoon al vanaf het prille begin, van toen Stef Kamil nog bij dEUS speelde. Inderdaad, we worden samen oud. Daarom deed het zo’n deugd dat hij het concert begon met twee nummers uit hun eerste CD. Oh my god, ik zie plots dat die CD (hij ligt hier voor me op de schrijftafel) van 1995 is… en dat er zowaar een nummer op staat dat Jo’s wine song heet. Vinejo, nu gij!
Stef Kamil kwam alleen op met een akoestische gitaar en speelde daar, kwetsbaar en fragiel, Shall I let this good man in. Om het concert intiem te beginnen en het publiek meteen mee te krijgen. Uiteindelijk zouden we 5 nummers uit die cd te horen krijgen, waaronder The Ricochet, Moondog en Jintro and the great luna. Dat laatste was gedurende jaren mijn lijflied en nickname.. Er is maar één jintro die een hotmailadres heeft weten te scoren (en ik krijg daar nog steeds verkeerdelijk geposte fanmail op).
Van de oorspronkelijke bezetting spelen buiten Stef alleen Tom Pintens en Aarich Jespers nog mee. Maar de huidige setting verdient zeker zoveel respect. Vooral de uitbreiding met ‘les anges africaines’ mag er wezen, en niet alleen voor de looks.
Het werd een feestje, daar in het Rivierenhof. Aanvankelijk bleef iedereen mooi op z’n plaats zitten, maar naarmate er meer tempo in de set kwam zag je stilaan beweging komen in het publiek. Vanaf My bond with you and your planet (Disco!) stormden de eerste fans naar beneden om voor het water te gaan dansen. Tegen het einde van dat nummer stond praktisch iedereen te dansen. Ook Stef liet zich op zijn eigen wijze gaan.
Wat de concerten van Zita altijd zo prettig maakt is dat je ziet dat ze er zelf ook plezier aan beleven. En ze kunnen dat perfect overdragen op hun publiek. U had me tekeer moeten zien gaan gisteren.Of nee, bij nader inzien .. misschien liever niet..
Het voorprogramma was overigens ook verdienstelijk.. Trixie Whitley . Een voor mij tot gisteren onbekend braaf jong meiske uit het Gentse (vermoedde ik aan de hand van haar dialect) dat zo een beetje het midden hield tussen Ann Pierlé en Joss Stone. Maar leuke muziek, dat wel. Vandaag leerde ik op haar Myspace dat ze verdorie de dochter is van Chris Whitley en dat ze in New York heeft gewoond en vanalles en blablabla en dat het dan toch niet zo maar een verlegen schoolmeiske is. Mijn excuus bij deze. Trixie, ge zijt goe bezig. Ik vraag me af of ze al een cd heeft uitgebracht, want ik zou hem kopen.
Ik was mijn videocamera vergeten, maar heb toch met mijn fotoapparaat een filmke gemaakt van Everything is not the same.. net voor het publiek begon te dansen. Toevallig ging heel het nummer nog op mijn geheugenkaart. Het is tevens mijn eerste Youtube posting..Applaus voor het Aardvark ! Om u een idee te geven :

23:55 Gepost door Aardvarksken in Muziek | Permalink | Commentaren (3) | Tags: zita swoon, concert, olt, rivierenhof, live |  Facebook |

24-07-07

Hier is em terug *

Het is tijd om de draad alhier eens op te nemen. De vraag is: hoe doe je dat? Door gewoon te doen alsof er niets gebeurd is en een tekst te publiceren zeker? Zoiets. Welaan dan !
Net terug van een verdiende – volgens mijn chef toch – vakantie in de Vendée. Niemand kent dat, de Vendée. Maar als je erbij vertelt dat het vlakbij La Rochelle en Ile de Ré is, zie je de Vlaamse wenkbrauwen naar boven gaan: “Aah ja, da ken ik”. Proefondervindelijk hebben we inderdaad gemerkt dat er bijzonder veel Vlamingen rondlopen in La Rochelle, dat overigens wel een aangenaam stadje is. Dat het tot mei 1945 heeft geduurd eer het werd bevrijd van Den Duitsch heeft daar niets mee te maken, maar het was een grappig toeval dat mij hier even te binnenschiet.
We zijn erheen gereden via een tussenstop in de Loire-streek. We overnachtten daar in een B&B nabij Blois, in de streek van de AOC Cour-Chevigny. Niet om geweldig van ondersteboven te vallen, maar toch een lekker wijntje, zoals we ’s avonds proefden in een plaatselijke bistro. We hadden helaas geen tijd voor uitgebreide Châteaubezoeken – dat doen we later wel eens - maar toch hebben we in een plaatstelijke supermarkt wat wijn ingeslagen.
Ook in de Vendée hebben we ons op dat vlak naar goede gewoonte laten gaan. Niet dat daar grootse wijnen worden gemaakt, enkel wat Muscadet sur Lie, maar gewoon in Frankrijk zijn en in de supermarkten voor "gewone" prijzen goede wijn kunnen kopen is al een plezier op zich. We kochten dit jaar vooral voor consumptie ter plaatse, onze auto zat zo al overvol. De foto bij dit stukje heb ik speciaal voor Vinejo genomen, zowat de grootste Bandol-fan uit blogland. Een proefnotitie ga ik hier niet neerschrijven; bijzonder verfrissend en lekker, daar zal u het mee moeten doen.
Hier is alles hetzelfde gebleven blijkbaar. Zelfs het weer. Maar laten we daar niet over zeuren, er wordt al genoeg geklaagd in dit land.
Vanavond staat er alweer een cultuuruitstap op het programma. Samen met een vriendin gaan de Aardvarkskens naar Zita Swoon in .. het Rivierenhof. De trouwe lezer (nu ik dit schrijf besef ik dat ik zelf geen trouwe schrijver ben, dus ik maak het u wel erg lastig om trouw te blijven) herinnert zich waarschijnlijk de fantastische avond die we vorig jaar in het Openluchttheater beleefden . We stonden toen een hele avond in een verschrikkelijke stortbui, door het opspattend water nat tot aan de knieën.
Het zal deze avond niet anders zijn. Wel anders dan vorig jaar, zal ik straks mijn laarzen aandoen. Fuck de vestimentaire geplogenheden. Een mens van 40 mag er al eens belachelijk uitzien. Zeker op een concert van Zita Swoon.
Da’s waar ook. Ik ben ondertussen 40 geworden. Samen met mijn schoonbroer hebben we een geweldige fuif gegeven die druk werd bijgewoond door allerlei oude (school)vrienden. Niet zo’n typische oude-zakken-fuif vol met foute jaren ’80 hits. Neenee, onze DJ was de 19-jarige zoon van een vriend (makkeliik als je zo wat oudere vrienden hebt) met een bijzonder goede hedendaagse muzieksmaak. Laat ons het voor de gemakkelijkheid Studio Brussel muziek noemen. Enfin, er werd gedanst en gedronken en gefeest. We gaan dat nog doen. En misschien nodig ik u dan wel uit. Als u braaf bent.

* Naar Wannes Van De Velde

13:48 Gepost door Aardvarksken in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (5) | Tags: zita swoon, persoonlijk, concert |  Facebook |

05-05-07

Oudemensenmuziek (en een beetje nostalgie)

Ik doe het niet dikwijls, maar ik wil het even hebben over een andere blog. Blogcollega Portishoofd is namelijk al een paar dagen bezig met het posten van youtube links naar muziek uit mijn (en zijn) jeugdjaren.
Het toeval wil dat het telkens gaat om nummers die ik al bijna vergeten was, maar waar ik vroeger toch veel aan heb gehad. Of waar ik veel op gedanst heb.
Zijn laatste bijdrage was There will be no next time van The Kids. Dat deed me denken aan het 0110 concert in Antwerpen, waar we doornatgeregend stonden te kijken naar iets wat ik me de rest van mijn leven zal herinneren. De sfeer die daar hing, de verbondenheid, de vriendschap, het gevoel van We Beleven Hier Iets Unieks, de regen, de paraplu’s, de vrijwilligers blablabla…Ik denk dat ik het er vroeger al eens over heb gehad..
Op youtube ontdekte ik ook dit aandoenlijk verslag – duidelijk door een allochtoon gemaakt - van de eerste wolkbreuk die het festival in de namiddag trof. Het schetst perfect de sfeer die tussen de aanwezigen hing.
Ludo Mariman op 0110 dus .. Het was meteen de afsluiter van die fantastische dag. Geniet van dEUS en Mariman, en laten we hopen dat het positieve effect ook op 1006 nog een beetje blijft voortduren…
(amai, hoe melig kan je eigenlijk klinken?)

01:12 Gepost door Aardvarksken in Algemeen | Permalink | Commentaren (10) | Tags: 0110, nostalgie, concert |  Facebook |

05-04-07

De Pollies (ge ze van aantwaarepe of ge zeget ni)

Deze dag kondigde zich grijs en troosteloos aan.. met een zieke dochter thuis zitten terwijl de poetsvrouw wild haar gang gaat.. het is geen pretje. Edoch. Daar heeft Het Lot een mouw aan gepast. Niet alleen bleek de zieke dochter plots wonderbaarlijk genezen (ik heb het Vaticaan al gecontacteerd om te vragen of ze eerwaarde Junofen subito presto willen verheffen in de Sancta-status), maar daarenboven is het me op deze zonnige lentedag gelukt om 8 (ACHT) tickets te versieren voor het extra optreden van The Police in het Antwerps Sportpaleis op 9 oktober.
Ik ben bijna een uur lang bezig geweest met vooral de toetsten backspace, page down en alt-Tab om op de overbelaste pagina van GoForMusic mijn ticketbestelling door te geven, terwijl ik ook nog eens aan het Te-Le-Fo-Ne-Ren was naar een eveneens overbezette 0900-lijn. Hoeveel dat gesprekske me gaat kosten weet ik nog niet, maar het zal me een overjaarse, lekkende Ardense worst wezen, want: WIJ GAAN NAAR THE POLICE.
Ik zie het al voor me: een Sportpaleis vol grijzende mannen, al dan niet met welvaartsbuikje en vrouwen in the roaring 4ties, druk gsm-end om de stand der babysit te checken. Maar vooral: een publiek dat eindelijk nog eens kan genieten van wat zowat de beste groep van de jaren '80 moet zijn. Nu ja. U kent mijn zin voor overdrijving. Ik hoor u knarsentanden van jaloerzigheid, van afgunst, haat en broedermoord (dat komt uit een songtekst, rara, van wie, u wint geen ticket, geen ticket zeg ik u).
Jawel jawel jawel.. ik kan het eigenlijk nog steeds niet geloven. My lucky day today. Subiet maar eens een pintje gaan pakken. Jiehaa !

16:48 Gepost door Aardvarksken in Algemeen | Permalink | Commentaren (9) | Tags: concert, police |  Facebook |

26-03-07

Drinkgelach

Dit was me het weekendje wel. Vrijdagavond een geweldig concert gezien van Admiral Freebee in een uitverkochte Roma. Den Admiraal slaagt er elke keer in om zijn enthousiasme op overtuigende wijze over te brengen op z’n publiek, dat zich vervolgens gewillig laat gaan op nieuwe en oude nummers. Nu ja, oud is relatief, zo lang draait onze gouwgenoot nu ook nog niet mee.
Het was zweten, daar in de Roma. De nabijheid van de toog (echt bier in echte glazen, mriaauw!) en een vriendelijke kelner in ons gezelschap die maar bleef aanslepen maakte echter veel goed. En altijd is er wel zo’n etterbak in het publiek die dan vindt dat ik te groot ben om naar een concert te mogen gaan. En dan stond ik nog redelijk achteraan in de zaal. Meestal zijn dat gefrustreerde dropjes die de meter 70 amper gehaald hebben. Deze keer was het een oudere jongere met paardenstaart. Indiaanachtige mannen van boven de 40 met hun grijs wordend haar in een staart.. moeten die niet per decreet na 20u met huisarrest worden gestraft ? Zeker als het kleine dropjes betreft. Soit. Hij vond dat ik een mooie rug had. Ik val echter niet op mannen, en weigerde dan ook te bukken om iets terug te roepen. Dat hij eens terug komt als hij wat groter is.
Nem.
Nadien samen met de kelnerbuurman nog doorgezakt in de kroeg bij ons in de straat. Of in de straat naast onze straat eigenlijk. Enfin, op kruipafstand, wat wel nuttig bleek. De kinderen waren uitbesteed, wat ook zijn voordelen had, want “we gingen het niet te laat maken” .. u weet ongetwijfeld hoe zo’n voornemens aflopen…
Zaterdagochtend toog ik dan fris en uitgerust op weg naar de droefgeestige streek rond La Louvière voor het ophalen van die oude fles wijn die ik gekocht heb. Drie uur rijden voor een fles wijn die je niet kan drinken.. er zijn er al voor minder naar het ziekenhuis gemoeten. Ik heb van de gelegenheid gebruik gemaakt om daar in de buurt wat fotootjes te maken. De ene terril ligt er naast de andere verlaten mijnsite, wat ook z’n weerslag heeft op de dorpjes en vooral het uitzicht ervan. Leven in vergane glorie. Nu ja, glorie .. zo glorieus zal het leven van die kompels ook niet geweest zijn. Ik heb er niet te lang rondgehangen, ik voelde me een beetje een voyeur. Ik post straks een selectie op mijn Flickr.. allen daarheen !
Zaterdagavond was het dan tijd voor het volgende feestje. Een thuisfuif bij vrienden. Met goeie muziek en veel oude vrienden die ook allemaal drukdrukdruk en into kinderen en jobs en hobbies en concerten en scheidingen en nieuwe liefdes en vanalles zijn. De ideale fuif dus om veeeel bij te praten en te drinken en te dansen en onder hetzelfde motto van “we gaan het niet te laat maken want ik ben nog moe van gisteren” toch pas om 4 uur naar huis te karren. Om 5 uur dus, door dat volledig verkeerd getimede zomeruur.
Als je dan, bij het naar huis brengen van de babysit (je kan zo’n jongen midden in de nacht toch de straat niet opsturen met zijn fietske), wordt aangehouden voor een WODCA-controle, denk je eventjes dat het licht uitgaat. Maar de dienstdoende officier zag dat het goed was en liet me mijn barmhartige weg verderzetten zonder dat ik het blaaspijpje diende te vullen met alcoholdampen. Hij gaf me de boodschap mee dat ik voorzichtig moest zijn. Wat ik ook deed, ook op de voor de zekerheid enigszins gewijzigde terugweg. Het geluk lachte me toe, dit weekend !
Gisteren heb ik dan de hele dag nuttig doorgebracht in de tuin. Het was er het weer voor en het hoofd kon wel wat frisse lucht gebruiken. Het was ook een lichte challenge van mijn nog steeds genezende rug, die de test gelukkig met bravoure doorstaan heeft.
Ik hoef u niet te vertellen dat het niet al te laat is geworden, zondagavond…

12:29 Gepost door Aardvarksken in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) | Tags: wijn, concert, cultuur, persoonlijk, fotografie |  Facebook |

07-03-07

O Fortuna !

Even tijd voor een culturele update.. We zijn de afgelopen tijd op dat vlak weer bijzonder actief geweest. Twee weken geleden hebben we de show van Wim Helsen gezien, de nationale Vriend van de Poëzie. U zult er allemaal al wel over gehoord en gelezen hebben, het was een fantastische avond.
Alleen al de locatie. De enige plaats in Vlaanderen die in december nog niet uitverkocht was, omdat het qua reservatie de minst professionele was van alle culturele centra die ik toen heb opgebeld of opgezocht op het internet: "Ontmoetingscentrum" (hoe jaren ’80 kan je klinken!) De Notelaer. Een betonnen constructie bestaande uit een lange gang met rechts daarvan de cafetaria (marmeren tegels! TL lampen !) en achteraan De Vestiaire en de obligate Polyvalente Zaal.
Daar gebeurde het dus, in die kale rechthoek nam Wim Helsen ons mee op zijn toverachtige tocht door de wereld. Of door wat er van overbleef, want we waren de enige overlevenden, samen met onze Vijanden, de Luxemburgers die een pact hadden gesloten met de boze salamanders. Een prachtig verhaal, waarbij Wim ons dan weer vanachter een kansel toesprak als een geflipte preacher die zijn toehoorders meesleept in zijn waanzin, en dan weer zalfde en complimentjes uitdeelde aan zijn trouwe publiek, zijn onvoorwaardelijke fans. Zeker de moeite om hem eens live te gaan zien, maar u zal er voor naar Nederland moeten, want ik denk dat alles in Vlaanderen is uitverkocht.

Zaterdag zijn we naar Carmina Burana gaan luisteren, in De Singel uitgevoerd door het Vlaams Symfonisch Orkest. Ook de moeite, om 180 koorleden op het podium te zien staan, samen met een (enigszins uitgebreid) symfonisch orkest. Iedereen kent wel het begin en eindstuk daarvan, O Fortuna . Ik krijg er telkens kippenvel van. En tijdens een live uitvoering al helemaal. Ook kippenvel bij de prestaties van de solisten (tenor, bariton en sopraan). Ondanks het feit dat de Aardvarkskens daar met een mega kater in de blauwe pluche waren onderuitgezakt (koppijn koppijn koppijn .. O Koppijn) was ook dit een geweldige avond.
Het voorprogramma was de bekende vijfde symfonie van Beethoven (jaja, die van teu teu teu teeeeuuuum). Alles in het kader van Ken Uw Klassiekers !

Binnenkort op het programma : Admiral Freebee in de Roma (KLIK voor een vorig concertverslag), Wouter Deprez in de KVS, Wannes Van de Velde in de Roma.. Overigens is de nieuwe kalender van de Roma pas uit, dus als u zich haast valt er ongetwijfeld nog wel wat interessants mee te pikken ! (Den Admiraal is echter al uitverkocht).

16:30 Gepost door Aardvarksken in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (5) | Tags: cultuur, concert, theater, comedy, wim helsen, carl orff |  Facebook |

02-08-06

Kommil ne Foopa !!

Goed.
Vanavond hebben we het dus vlaggen, zoals we hier zeggen.
We hebben twee tickets voor het uitverkochte Openluchttheater Rivierenhof om daar te gaan kijken naar Kommil Foo. De eerste keer dat ik die gasten aan het werk ga zien. Lang naar uitgekeken trouwens. Ze brengen een soort 'best of', met ondersteuning van een aantal andere muzikanten. Het beloofde dus een mooie avond te worden. Maar... hebt u AL EENS BUITEN GEKEKEN ? Het lijkt wel of Katrina na een schoonheidsslaapje van een jaar in vol ornaat voor de deur staat. Wat hebben we toch weer een geluk. Vorige keer met Joe Jackson stond ik daar op sandalen en in tshirt en korte broek.. dit keer zal het wat anders zijn. Ik ga alvast mijn trui en m'n Gore-Tex jas aandoen en een grote paraplu meenemen, om daar tussen 2000 andere verkleumde paraplu's te gaan zitten. Euh, staan, want wie gaat er nu op een nat stoeltje zitten...
Eén voordeel: we zullen niet blijven hangen tot twee uur zoals vorige keer :-)

14-07-06

Joe Jackson

Ik zag daarnet bij mijn Belstat gegevens dat er een bezoeker was geweest door op Google te zoeken naar “Joe Jackson Rivierenhof foto”. Maar.. dat kon hij hier niet vinden. Hewel, ik héb daar foto’s genomen, maar ik stond helemaal bovenaan het halfrond (vlakbij de cocktailbar!), en met mijn klein cameraatje dat slechts 3 keer optische zoom heeft kon ik geen interessante foto’s maken van het podium. Ik heb me dan maar wat uitgeleefd door onze vrienden te fotograferen, maar u begrijpt dat die beeldjes niet voor publicatie vatbaar zijn. Om de eventuele fotozoekers toch tevreden te stellen, zal ik boven dit stukje een overzichtsfoto plaatsen, waar je ergens vooraan op het podium toch ietwat Joe Jackson kan ontwaren, zij het dan niet meer dan een stipje.
Het concert was overigens geweldig. Ik had hem eens gezien in de jaren ’80 op de weide van Werchter. Ook toen was hij niet groter dan een vlekje. Foto’s heb ik daar al helemaal niet van. Voor de jongeren onder ons: toen bestónd dat gewoon nog niet, een digitaal fototoestel ! Stel je voor!
Maar we wijken af. Die mens zijn stem is op die 20 jaar geen haar veranderd. Heel vreemd om hem die oude bekende nummers te horen zingen. Hij opende het concert trouwens met 3 klassiekers na elkaar. De titels ben ik ondertussen vergeten, maar neem het van mij aan: sterk begonnen. Het verdere verloop was een mengeling van nieuw en ouder werk, waarbij hij af en toe grapjes maakte over de ouderdom van het publiek (“oh no, they get nostalgic” bij een herkenningsapplaus). Hij deed het overigens in trio: drummer Dave Houghton en bassist Graham Maby, twee muzikanten waar hij al die tijd mee heeft samengewerkt, begeleidden hem op zijn piano. Meer heeft zijn muziek ook niet echt nodig.
In het publiek ontdekten we nog enkele BV’s, waaronder Stef Kamil Carlens, helemaal alleen ocharme en een meiske van Ketnet.. dju, hoe heet ze nu weer. Sofie denk ik. Wauw, dat was ook alweer wereldschokkend nieuws ..
Begin augustus gaan we weer naar het OLT, dan ga ik eindelijk Kommil Foo eens zien. En nu is het stilaan tijd om naar huis te gaan. Het zomert tenslotte veel te veel en veel te verleidelijk om hier op die muffe bureau te blijven zitten.

10-07-06

Cactusfestival

Er stonden voor de Aardvarkskens weer heel wat socioculturele activiteiten op het programma dit weekend. Zaterdag zijn we ondanks babysitproblemen toch nog op het Cactusfestival in Brugge geraakt. Dat babysittekort werd gelukkig op het nippertje ingevuld door mijn lieve schoonbroer die er niks mee inzat om op de twee kleine aardvarkskens te komen passen. En achteraf bekeken, we hadden ze ook kunnen meenemen naar Brugge. Ik heb nog nooit zoveel baby’s en kleuters gezien op een festival als daar aan het Minnewaterpark. Een heel gezellige easy sfeer hing daar. Dat kwam ook wel door het programma van zaterdag vermoed ik, vooral oudere-nog-niet-vergane-glorie op het podium, waardoor het publiek gemiddeld ook iets ouder was. En die hadden dus hun kinderen meegenomen.
Het eerste concert dat we zagen was dat van Ann Pierlé. Niet zo oud, maar toch ook al bezig van in de jaren ’90. En deze keer heeft ze echt haar ding gevonden lijkt het wel. Ze geeft zich volledig op het podium, achter haar piano of met haar trekzak. Alles kan altijd beter, dat is bekend, in het geval van Ann Pierlé zouden we dat gerust kunnen stellen voor haar outfit. Want wat voor bloemzak had ze nu toch weer aangetrokken. Of zou dit een product zijn van Antwerpen Modestad?
Ondertussen had Justin Henin haar finale kansloos verloren en betrad Buffalo Tom het podium. Na een eerder aarzelende start evolueerde dit optreden toch naar een geweldig hoogtepunt. Wat mij 20 jaar geleden ook al opviel, namelijk dat ze met drie toch voor een heel vol geluid konden zorgen, bleek ook nu weer. Ze wisselden oude nummers af met nieuwe (nieuwe cd!) en hadden zo veel succes dat ze zelfs bisnummers mochten brengen. Dat duurde voor de organisatie echter net iets te lang: tijdens het tweede bisnummer zetten ze gewoon de elektriciteit af. Gedaan concert, maar een tevreden publiek én een tevreden groep.
Dan was het wachten op Rufus Wainwright. Daarvoor waren we eigenlijk gekomen. Tegenover het concert met een volledige groep dat we vorig jaar meemaakten in de AB, werd het hier een heel intiem solo-optreden. Rufus alleen aan de vleugel, afgewisseld met nummers op akoestische gitaar. Een van zijn muzikale zusjes (nou ja… je zou voor minder homo worden), zong een paar duetjes met hem mee, waaronder de mooie Leonard Cohen-cover Hallelujah, ergens halverwege de jaren ‘90 nog heruitgebracht door Jeff Buckley. Rufus speelde zowat al zijn bekende nummers en je zag dat ook hij ervan genoot om in dat gezellige park, in het goeie weer en de toffe sfeer zijn ding te doen. En het publiek genoot met hem mee. Mijn foto’s van Rufus vind je hier.
Tijd om te eten dan. Ik ben al een tijdje uit het festivalcircuit verdwenen, maar het aanbod, zelfs op zo’n klein festival als dit, was toch enorm uitgebreid tegenover de hamburger/friettent van vroeger. Na wat Koreaanse specialiteiten en een pita volgden we het concert van The Tragically Hip op het grote scherm naast het podium. Ook weer een vernieuwing tegenover vroeger (Aardvarksken ontdekt de wereld): je hoeft niet persé te drummen tot vooraan om goed te kunnen zien. Ook hier weer een zanger die zich helemaal gaf. En een gitarist die eruit zag als iemand van Status Quo uit begin jaren ’70. Niet echt hip, maar een goed concert zowaar !
Het concert van Gnarls Barkley (door Aardvarksken steeds Gnarf Barclay genoemd) hebben we niet meer afgewacht. Een mens wordt wat ouder, een rug wat zwakker en vooral omdat de 2 nachten ervoor ook bijzonder kort waren, was het stilaan tijd de anderhalf uur durende rit huiswaarts aan te vatten. Als het programma meezit komen we volgend jaar terug. Mét de kinderen !

19-06-06

Concertitis

Na het concert van vorige week ligt de volgende topper alweer te wachten. Jaja, die Aardschweinen blijven niet bij de pakken zitten. Deze zomer zullen we weer regelmatig te vinden zijn in het Rivierenhof. Op het openluchtpodium daar staat op 10 juli Joe Jackson geprogrammeerd. Dat willen we niet gemist hebben natuurlijk. Ooit eens gezien op een zonnige dag in Werchter, maar dat is ook alweer 128 jaar geleden. De tickets staan al enkele weken op onze concertticketskast. Hopelijk gaat het dan wél eens goed weer zijn. De laatste tijd wil dat precies wel eens tegenvallen. Vorig jaar zagen we daar in het openluchttheater Sarah Bettens (met Michelle Shocked in het voorprogramma) en moesten we ook al even onder een paraplu schuilen.
Twee dagen voor het concert van Joe Jackson gaan we een dagje naar Cactus in Brugge. Daar speelt op 8 juli Rufus Wainwright. Over die schone jongen heb ik al eens geschreven.. hier namelijk!
Verder die dag zeker de moeite zijn An Pierle, Buffalo Tom en The Tragically Hip ! Die laatste twee zijn eigenlijk coryfeeën van mijn jeugd, ik denk dat ik Buffalo Tom eens gezien heb op een heel vroege editie van Pukkelpop, way back in the eighties.
Laat de zomer maar beginnen !

17:17 Gepost door Aardvarksken | Permalink | Commentaren (4) | Tags: concert, openluchttheater, rivierenhof, festival, muziek |  Facebook |

15-06-06

Robbie Williams in concert !

Wat een weertje gisteren.. En uitgerekend op de dag van Het Concert..
Om 17 uur waren we ter plaatse in Brussel. Op aanraden van Nicole en van een collega die de dag voordien geweest was, hadden we ons ergens in de buurt van het Atomium geparkeerd. Dat heeft ons veeel ellende bespaard achteraf: een kwartiertje na het concert zaten we al op de A12.
We hadden ongelooflijk goeie kaarten en doordat we zo vroeg waren stonden we op een meter of 5 van het podium. Nat te regenen. Wij waren nog zo verstandig geweest om een regenjas mee te nemen, maar er stonden heel wat fans gewoon zeiknat te worden. "Piss wet" zoals de Robbie het zelf zei tijdens het concert.
Het voorprogramma bestond uit twee delen, eerst mochten die van Orson hun ding komen doen. Niet slecht, maar ik heb er niet veel van onthouden. Buiten dat ik me ergerde aan die belachelijke bassist. Basement Jaxx.. dàt was wat anders. Sfeer vanaf de eerste minuut. Heel dansbaar ook. Er was daar een zangeres bij, amper een meter 60 groot, maar tieten ! Jongensjongens.. nog nooit gezien. Omdat de zangeressen (en de zanger) zich na elk nummer gingen verkleden dacht ik eerst dat dat bij de act hoorde, een soort kussen onder de tshirt, maar nee hoor.. ze waren echt. Ik denk dat je met het alfabet niet toekomt om daar een size aan te geven. Soit, typisch mannen om het daarover te hebben zeker?
Mannen denken maar aan een ding. Euhm, gisteren bleek dat ook vrouwen daarover nogal wat fantasieën koesteren, vooral dan als het om RW gaat. Ten bewijze hiervan: voor het concert werden er videoclips getoond op de grote schermen naast het podium. Deze werden regelmatig onderbroken door een soort reclame voor het Aids-programma van Unicef. Met als blikvangers in de spot David Beckham en .. Robbie Williams. Elke keer die in beeld kwam begonnen de dames te gillen dat het een aard had. Net zoals onze kleine aardvarkskens gillen wanneer achter de rug van Jan Klaasen de wolf komt aangelopen. Of zoiets. Hysterisch dus. En zo zou het nog wel een paar uurtjes doorgaan met hysterisch gillen.
Er was ook tijd voor het kleine drama van de gewone mens. Tijdens het concert van Basement Jaxx voelde ik plots een stoot in mijn rug. Omdat er al de hele tijd twee Westvlaamse desperately seeking boerentrienen hadden staan wringen om mij een meter opzij te krijgen dacht ik dat zij het weer waren, maar het ging om een kerel die gewoon flauw viel. Het waren inderdaad wel grote tieten, daar op dat podium, maar deze reactie vond ik toch wat overdreven.. "Aha", dacht ik, "hier komt mijn cursus BedrijfsEHBO van het Rode Kruis weer van pas!" Ik heb de jongen op de grond gelegd en zijn benen omhoog gehouden waardoor hij snel terug bijkwam. Ondertussen stonden de mensen rondom ons omstandig te gebaren naar de security vooraan het podium (die eerst dacht dat hij een bekende had gezien en terugwaaide, haha, zijn gezicht toen hij even later doorhad dat het iets ernstigs was!) Nog geen vijf minuten later opende de massa zich om een stoet Rode Kruisvrijwilligers door te laten zodat onze vriend kon worden afgevoerd. Daar moet je dan 3 uur voor rechtstaan, om net voor het moment supreme te worden afgevoerd. Maar geen nood, een uurtje later, net voor Robbie ging beginnen, tikte de jongen me op de schouder. Opgelapt stond hij terug naast zijn maten. Tof !
Eindelijk was het dan tijd voor meneer Williams zelf. Met een groot vuurwerk dook hij plots op vanuit de diepte helemaal vooraan op de catwalk die zich uitstrekte in het publiek. En dat was het begin van een heel boeiend concert. Heel professioneel allemaal, heel goed georchestreerd met op de juiste momenten een gemoedelijke babbel met het publiek, wat grapjes (oh wat leuk toen hij vroeg Hey, where the fuck are the Belians at the world cup ? En de toespeling die hij maakte op de goal van David Platt op het WK van 1990 (grrr). Verder natuurlijk de uitstekende hits gebracht door een aantal klassemuzikanten. Ook het geluid zat snor, tenminste toch vooraan aan het podium. De immer neerdalende regen voelde je niet meer. En tegen het einde van het concert was ook dat gedaan, zodat de apotheose volledig tot zijn recht kwam. Robbie in wit trainingspak kreeg op de catwalk zelfs nog een bh toegestopt die hij even op z'n ogen legde. Hij gooide hem niet terug, is me opgevallen. Wat doet zo'n vent daarmee, denk ik dan. Als trofee aan zijn speer rijgen en aan de muur hangen?
Ik had mijn camera bij en ik moet zeggen dat ik wel tevreden ben met het resultaat. Ik heb pas een Flickr aangemaakt, dus als je zin hebt: dit is het adres. We hebben een levende legende gezien, zei madam Aardvarksken toen we thuis waren .... Wel verdraaid, en ik hoop dat hij nog lang mag leven.

13:32 Gepost door Aardvarksken | Permalink | Commentaren (10) | Tags: concert, muziek, robbie williams |  Facebook |

25-11-05

Rufus

Gisterenavond op aanraden van mijn vrouw nog maar eens een concertje in de Ancienne Belgique meegepikt van een singer songwriter, Rufus Wainwright. (Talleke, probeer dàt maar eens vlotjes uit te spreken!). Toen ik dat tegen een collega vertelde keek die me aan en zei, singer/songwriter, wa moet ik me daar bij voorstellen. Mja, moeilijke vraag. Ik vond Rufus wel iets hebben van Jeff Buckley, maar met een heel andere stem. Soms ook van Radiohead, maar dan zonder rocksaus.
De mens kan in elk geval ongelooflijk goed zingen. Hij komt dan ook uit een muzikale familie.. vader Loudon Wainwright en moeder Kate McGarrigle zijn ook allebei singer/songwriters uit de Noord-Amerikaanse folk scène (maar ook voor mij nobele onbekenden hoor). Ook zijn zusters zingen, Martha deed trouwens het voorprogramma gisteren en samen met een andere zus zong ze nog wat met Rufus mee.
Dat hebben we helaas gemist omdat het dus absoluut niet te doen is om in de buurt van de AB een parkeerplaats te vinden. Da’s nu elke keer dat ik daar al die straatjes 10 keer door moet rijden eer ik een plek vind. En dan nog denk je dat je je auto gaat terugvinden zonder ramen of radio, want er loopt wat rond daar in die buurt. Gisteren heb ik op mijn lange tocht een betaalparking ontdekt in het begin van de Anspachlaan, wat me 6 euro heeft gekost. Die parking sloot al om 1 uur, dus voor langere concerten is dat ook al geen optie.. Brussel suckt, zeg dat ik het u gezegd heb.
Maar het ging over dat concert zeker. Rufus heeft z’n eigen stem, is een knappe jongen en stopt zijn gay-zijn absoluut niet weg op het podium. Mooie liedjes met hem aan piano, afgewisseld met arrangementen voor de hele groep (backing vocals, bas/contrabas, drum, akoestische gitaren, viool, synth.. er stonden 7 muzikanten op het podium) en zelfs een stukje theater.
Wat me ook opviel gisteren was het publiek: zeer verscheiden. Helemaal geen typisch concertpubliek. Veel oudere mensen (en ik ben zelf al 38, dus dat wil wat zeggen). Ook opvallend veel mensen met gekke kleren aan. We hebben zelfs een absolute lookalike gespot van George Harisson zoals hij was eind jaren ’60 …
Verrassend, mooi, ingetogen .. ik ben in elk geval blij dat ik het gezien heb gisteren..

11:56 Gepost door Aardvarksken | Permalink | Commentaren (8) | Tags: concert, rufus wainwright |  Facebook |

08-11-05

Den Admiraal

Aardvarksken is vorige week naar het concert van Admiral Freebee in de AB geweest. Lang geleden dat ik nog eens zo’n overtuigde muzikant had gezien. Dit optreden was in alle opzichten fantastisch. De zaal was uitverkocht en stomend warm en Den Admiraal (The Talent zoals hij zichzelf bescheiden noemt) was in optimale form. Hij hield trouwens gedurende het hele concert z’n kostuumvestje aan. Dat was ook wel te merken aan zijn natte haardos die na een tijdje alle richtingen uitstak. Soit. Ik was zeker geen fan van het eerste uur, ik heb de eerste CD gekocht, maar vond over het algemeen de muziek maar gewoon. Tot vorige week dus. Die gast zie je zo genieten als hij optreedt, als hij gitaar speelt, als hij zingt.. Het enthousiasme straalt er zo geweldig vanaf dat je helemaal mee bent. Een echte pure rocker zoals je er niet veel meer vindt. Ik hou enorm van dEUS (wier voorprogramma hij speelt tijdens hun internationale tour), en vindt wat ze doen geweldig, maar dit concert van den Admiraal kwam veel meer vanuit de buik, het was echter. The Talent heeft er een fan bij !

There are five rules of how to be a cruiser
Five rules of how to be a highway man
Number one
You travel alone

Number two
Never use the fast lane
Never travel by high speed

Number three
Take mix-a-roony tapes along the way
Of your favorite music and your favorite bands

Number four
Take the road as it comes 'cause it comes so slow
Take the road as it comes 'cause it comes so slow

Five
Get out of town!
Get out of town!
Get out of town!
Get out of town!

14:49 Gepost door Aardvarksken | Permalink | Commentaren (10) | Tags: concert, admiral freebee, cultuur |  Facebook |