24-10-07

Radiogezeur

Er is al heel wat over geschreven, en niet alleen hier: ik erger me tegenwoordig te pletter aan de muziekkeuze van de nieuwe Radio1. Dat was vroeger mijn favoriete zender, maar tegenwoordig is het allemaal zo luchtig en happy happy en eenzijdig, dat ik graag weer wat cd’s begin te spelen. Danku daarvoor trouwens, mijn uitgebreide collectie wordt weer van onder het stof gehaald en mijn CD writer wordt weer gebruikt voor het samenstellen van (illegaal) gedownloadede muziekjes.
En wees gerust : Kate Nash zal daar niet bijzijn. Ik heb dat hitje voor de eerste keer gehoord tijdens Mezzo denk ik, toen Ruth Joos zei, dit is de nieuwste hype op My space. Het zal een dikke maand geleden zijn of zo. Of twee maanden. Ik vond het wel iets hebben toen... Het lijkt al wel twee jaar geleden.
Ik heb daarnet uit pure frustratie eens de test gedaan op de (ook al) vernieuwde site van Radio 1. Het is erg handig dat je in de muzieklijst kan gaan zoeken wanneer je favoriete liedje wordt gedraaid. De opzoeking gaat van 10 oktober tot 30 oktober. Eenentwintig dagen dus. Hou u vast voor sommige resultaten :
Eva De Roovere, het knuffelkonijn van de Radio1 samenstellers: 31 keer, waarvan 17 keer het liedje Anoniem en 10 keer Niemand zoals wij.
31 keer Plain White T's met Hey there Delilah. Je wordt voor minder een liedje beu.
25 keer James Blunt waarvan 23 keer het nummer 1973
26 keer Snow Patrol met Shut your Eyes
27 keer KT Tunstall waarvan 24 keer Hold on..
30 keer Amy Winehouse waarvan 17 keer Back to black
32 keer Kate Nash, waarvan 30 keer Foundations
34 keer De Fixkes waarvan 25 keer Ongelukkig.. Je zou van minder ongelukkig worden…
Wat ik maar wilde zeggen : is de inspiratie zoek daar? Of krijgen ze zulke astronomische bedragen betaald door de platenmaatschappijen dat ze er het gat van Mary mee kunnen dichten ?

Ik rij nu naar huis, en ik ga onderweg een cd’tje spelen. Dat van Amy Winehouse bijvoorbeeld. (lacht)

17:46 Gepost door Aardvarksken in Algemeen | Permalink | Commentaren (9) | Tags: muziek, cultuur, radio |  Facebook |

26-03-07

Drinkgelach

Dit was me het weekendje wel. Vrijdagavond een geweldig concert gezien van Admiral Freebee in een uitverkochte Roma. Den Admiraal slaagt er elke keer in om zijn enthousiasme op overtuigende wijze over te brengen op z’n publiek, dat zich vervolgens gewillig laat gaan op nieuwe en oude nummers. Nu ja, oud is relatief, zo lang draait onze gouwgenoot nu ook nog niet mee.
Het was zweten, daar in de Roma. De nabijheid van de toog (echt bier in echte glazen, mriaauw!) en een vriendelijke kelner in ons gezelschap die maar bleef aanslepen maakte echter veel goed. En altijd is er wel zo’n etterbak in het publiek die dan vindt dat ik te groot ben om naar een concert te mogen gaan. En dan stond ik nog redelijk achteraan in de zaal. Meestal zijn dat gefrustreerde dropjes die de meter 70 amper gehaald hebben. Deze keer was het een oudere jongere met paardenstaart. Indiaanachtige mannen van boven de 40 met hun grijs wordend haar in een staart.. moeten die niet per decreet na 20u met huisarrest worden gestraft ? Zeker als het kleine dropjes betreft. Soit. Hij vond dat ik een mooie rug had. Ik val echter niet op mannen, en weigerde dan ook te bukken om iets terug te roepen. Dat hij eens terug komt als hij wat groter is.
Nem.
Nadien samen met de kelnerbuurman nog doorgezakt in de kroeg bij ons in de straat. Of in de straat naast onze straat eigenlijk. Enfin, op kruipafstand, wat wel nuttig bleek. De kinderen waren uitbesteed, wat ook zijn voordelen had, want “we gingen het niet te laat maken” .. u weet ongetwijfeld hoe zo’n voornemens aflopen…
Zaterdagochtend toog ik dan fris en uitgerust op weg naar de droefgeestige streek rond La Louvière voor het ophalen van die oude fles wijn die ik gekocht heb. Drie uur rijden voor een fles wijn die je niet kan drinken.. er zijn er al voor minder naar het ziekenhuis gemoeten. Ik heb van de gelegenheid gebruik gemaakt om daar in de buurt wat fotootjes te maken. De ene terril ligt er naast de andere verlaten mijnsite, wat ook z’n weerslag heeft op de dorpjes en vooral het uitzicht ervan. Leven in vergane glorie. Nu ja, glorie .. zo glorieus zal het leven van die kompels ook niet geweest zijn. Ik heb er niet te lang rondgehangen, ik voelde me een beetje een voyeur. Ik post straks een selectie op mijn Flickr.. allen daarheen !
Zaterdagavond was het dan tijd voor het volgende feestje. Een thuisfuif bij vrienden. Met goeie muziek en veel oude vrienden die ook allemaal drukdrukdruk en into kinderen en jobs en hobbies en concerten en scheidingen en nieuwe liefdes en vanalles zijn. De ideale fuif dus om veeeel bij te praten en te drinken en te dansen en onder hetzelfde motto van “we gaan het niet te laat maken want ik ben nog moe van gisteren” toch pas om 4 uur naar huis te karren. Om 5 uur dus, door dat volledig verkeerd getimede zomeruur.
Als je dan, bij het naar huis brengen van de babysit (je kan zo’n jongen midden in de nacht toch de straat niet opsturen met zijn fietske), wordt aangehouden voor een WODCA-controle, denk je eventjes dat het licht uitgaat. Maar de dienstdoende officier zag dat het goed was en liet me mijn barmhartige weg verderzetten zonder dat ik het blaaspijpje diende te vullen met alcoholdampen. Hij gaf me de boodschap mee dat ik voorzichtig moest zijn. Wat ik ook deed, ook op de voor de zekerheid enigszins gewijzigde terugweg. Het geluk lachte me toe, dit weekend !
Gisteren heb ik dan de hele dag nuttig doorgebracht in de tuin. Het was er het weer voor en het hoofd kon wel wat frisse lucht gebruiken. Het was ook een lichte challenge van mijn nog steeds genezende rug, die de test gelukkig met bravoure doorstaan heeft.
Ik hoef u niet te vertellen dat het niet al te laat is geworden, zondagavond…

12:29 Gepost door Aardvarksken in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) | Tags: wijn, concert, cultuur, persoonlijk, fotografie |  Facebook |

07-03-07

O Fortuna !

Even tijd voor een culturele update.. We zijn de afgelopen tijd op dat vlak weer bijzonder actief geweest. Twee weken geleden hebben we de show van Wim Helsen gezien, de nationale Vriend van de Poëzie. U zult er allemaal al wel over gehoord en gelezen hebben, het was een fantastische avond.
Alleen al de locatie. De enige plaats in Vlaanderen die in december nog niet uitverkocht was, omdat het qua reservatie de minst professionele was van alle culturele centra die ik toen heb opgebeld of opgezocht op het internet: "Ontmoetingscentrum" (hoe jaren ’80 kan je klinken!) De Notelaer. Een betonnen constructie bestaande uit een lange gang met rechts daarvan de cafetaria (marmeren tegels! TL lampen !) en achteraan De Vestiaire en de obligate Polyvalente Zaal.
Daar gebeurde het dus, in die kale rechthoek nam Wim Helsen ons mee op zijn toverachtige tocht door de wereld. Of door wat er van overbleef, want we waren de enige overlevenden, samen met onze Vijanden, de Luxemburgers die een pact hadden gesloten met de boze salamanders. Een prachtig verhaal, waarbij Wim ons dan weer vanachter een kansel toesprak als een geflipte preacher die zijn toehoorders meesleept in zijn waanzin, en dan weer zalfde en complimentjes uitdeelde aan zijn trouwe publiek, zijn onvoorwaardelijke fans. Zeker de moeite om hem eens live te gaan zien, maar u zal er voor naar Nederland moeten, want ik denk dat alles in Vlaanderen is uitverkocht.

Zaterdag zijn we naar Carmina Burana gaan luisteren, in De Singel uitgevoerd door het Vlaams Symfonisch Orkest. Ook de moeite, om 180 koorleden op het podium te zien staan, samen met een (enigszins uitgebreid) symfonisch orkest. Iedereen kent wel het begin en eindstuk daarvan, O Fortuna . Ik krijg er telkens kippenvel van. En tijdens een live uitvoering al helemaal. Ook kippenvel bij de prestaties van de solisten (tenor, bariton en sopraan). Ondanks het feit dat de Aardvarkskens daar met een mega kater in de blauwe pluche waren onderuitgezakt (koppijn koppijn koppijn .. O Koppijn) was ook dit een geweldige avond.
Het voorprogramma was de bekende vijfde symfonie van Beethoven (jaja, die van teu teu teu teeeeuuuum). Alles in het kader van Ken Uw Klassiekers !

Binnenkort op het programma : Admiral Freebee in de Roma (KLIK voor een vorig concertverslag), Wouter Deprez in de KVS, Wannes Van de Velde in de Roma.. Overigens is de nieuwe kalender van de Roma pas uit, dus als u zich haast valt er ongetwijfeld nog wel wat interessants mee te pikken ! (Den Admiraal is echter al uitverkocht).

16:30 Gepost door Aardvarksken in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (5) | Tags: cultuur, concert, theater, comedy, wim helsen, carl orff |  Facebook |

29-01-07

Kleine Tony en de blote poep van Tania (*)

Laatst was er op een collegablog een kleine discussie over het gebruik van het woord neger. Dat dat politiek incorrect was enzovoort enzovoort. Zonder daarover een mening te willen opdringen, moet ik zeggen dat ik onlangs enorm hard gelachen heb, juist met dat woord neger.
Ik ben namelijk in de Arenberg naar een voorstelling gaan kijken van Kleine Tony, een hilarisch stuk van Alex van Warmerdam dat wordt geregisseerd door Tom Van Dyck. Ook de acteurs van het “vermakelijkheidsbedrijf” De Kempvader kent u van Het Eiland: Tania Van der Sanden, Lucas Van den Eynde en Alice Reys, de echtgenote van Tom en ook bekend als Nolleke, die in de eerste reeks van Het Eiland de medewerkers van Cynalco een werkveter liet maken.
Op een zeker moment gaat Lucas Van den Eynde door het lint en begint hij als een gek op een speelgoedtrommeltje te rammen. Als hij uitgeraasd is en terug naar binnen gaat vraagt hij aan z'n huilende vrouw “Hebt g’u geschaamd?” Waarop zij “Ja” “En als ne neger da doe vindt ge da geweldig” En dan begint er een absurde discussie … u moet het gezien hebben. De scene is hilarisch, en het woord neger krijgt daar een geweldig humoristische rol, waarbij het publiek eerst zoiets heeft van gho gho gho, wat durft die zeggen, maar het is zo grappig op dat moment dat je samen met de rest van de zaal in lachen uitbarst. Die timing, om dat zo te kunnen spelen.. respect !
Het was trouwens lachen van het begin tot het einde, hoewel het onderwerp uiteindelijk toch geen lichte kost is. Zwarte humor was het, waardoor je als toeschouwer constant het gevoel hebt van moet ik hier nu om lachen of is dit te erg. En theater zou geen theater zijn moest er niet af en toe wat bloot vlees (*) in te zien zijn.
Het gezelschap trekt er ondertussen het Vlaamse land mee rond, maar ik denk dat alle voorstellingen min of meer uitverkocht zijn. Er zouden extra voorstellingen worden ingelast in het voorjaar. Meer info – en filmpjes over blote tetten (*) - op de site van de Kempvader . Als je de kans krijgt om te gaan zien: doen!

(*) hoeveel extra googelaars zou ik hier weeral mee (in de val) gelokt hebben ?

16:35 Gepost door Aardvarksken in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) | Tags: neger, theater, cultuur, kleine tony |  Facebook |

23-01-07

Music for (my) life

De uitzending van Het beste van gisteren bracht me er ook toe eens na te denken welke platen mijn leven hebben veranderd. Bij Arno was dat Like a Rolling Stone van Bob Dylan. Ik was voor mezelf een lijstje aan het opstellen achteraf. Voorlopig kom ik tot de volgende platen: (niet involgorde.. nou ja, misschien min of meer chronologisch, naar het tijdstip waarop die platen invloed hadden op mezelf). Het lijstje: (neem een half uurtje tijd als je alles wil volgen)














1. ACDC – Back in Black Uuuren naar geluisterd als 14-jarige op mijn kleine platenspeler op m’n kamer. You tube hier De klok van Hells Bells !
2. Nick Cave and the Bad Seeds – the Firstborn is Dead Tijdens de hoogdagen van Duran Duran, Wham! en Pat Benatar via mijn (jongere) broer leren kennen in het tijdschrift Vinyl, een glossy Nederlands undergroundtijdschrijft dat muziek behandelde die toen bijna enkel op Radio Centraal te horen was. Andere ontdekkingen via Vinyl: de industriële muziek van Einstürzende Neubauten (met Blixa Bargeld van the Bad Seeds), Psychic TV, Butthole Surfers en nog veel meer obscure groepjes waar mijn ouders zot van werden
3. Tom Waits – Heartattack and Vine plaat tweedehands gekocht in Brabo Records, maar zooo van genoten. (Klik HIER voor een live versie van het titelnummer). Dichter bij blues kan een blanke niet komen. Behalve de volgende in het lijstje:
4. Captain Beefheart – Doc at the Radar Station De ontdekking dat goeie muziek niet mooi en afgelijnd moet zijn. Mijn favoriet nummer: Sherrif of Hong Kong. Om u een idee te geven : KLIK
5. Pink Floyd – The Dark Side Of The Moon Voor we thuis een video hadden kon ik al wegdromen, en ik had er geen hasj voor nodig (toch niet altijd). Weer op YouTube: een mooie documentaire over het maken van Money.
6. The Velvet Underground and Nico De titelloze elpee met de banaan van Andy Warhol. Een ongelooflijke openbaring voor mezelf, dat er verdorie in de jaren ’60 al muziek werd gemaakt die ik toen, in de jaren ’80, zo cool vond !
7. The Pixies – Surfer Rosa Moeilijk een keuze te maken in de Pixies elpees, maar deze was mijn eerste, vandaar. Where is my Mind, dat leek me toen zo juist te zijn, zo boenk erop ..(Jaja, ik ben een kind van de jaren ’80)
8. Nirvana – Nevermind En toen zaten we in de jaren ’90.. en werd ruige gitaarmuziek ineens wél commercieel. De rest is geschiedenis…
9. dEUS – Worst Case Scenario Na de grunge ontstond er gelukkig iets anders .. en dichterbij huis dan Seattle. Ik was als jonge fan meermaals live getuige van de experimentele rock van de Antwerpse Muziekdoos-scene: Moondog Jr, dEUS, Kiss my Jazz, Dead Man Ray en al de zijprojectjes van Daan Stuyven en Rudy Trouvé, Flowers For Breakfast…
10. Moondog Jr – Everyday I Wear A Greasy Black Feather On My Hat Zie vorige.

En u, beste blogmens ? Ik lees graag uw lijstjes in de comments, of beter nog, in uw blog !

18:16 Gepost door Aardvarksken in Algemeen | Permalink | Commentaren (12) | Tags: cultuur, muziek |  Facebook |

22-01-07

Friedl' en Arno

Deze morgen heeft het gezin Aardvarksken zich collectief overslapen. De twee aardvarkbiggen kan je dat moeilijk kwalijk nemen, die slapen sowieso tot je ze gaat wakker maken. Drie en half en vijf en half zijn ze, en als je ze niet wakker maakt slapen ze van 20u tot 9 uur of half 10. Ik hoor andere geluiden uit mijn omgeving, we mogen zeker niet klagen wat dat betreft!
Het was dus een stressy ochtend, daar hoeft geen tekening bij. Dit gaf mij echter wel de gelegenheid in de auto naar een van de beste programma’s op Radio 1 te luisteren: Het beste moet nog komen, met Friedl’ Lesage. Deze morgen was Arno te gast. Hij heeft namelijk een nieuwe cd uit en dat moet dan in elke talk show, gazet of radiozender uitgebreid worden uitgemolken. Een paar weken geleden was dat zo met Bart Peeters, die ik toen drie keer op 2 dagen hetzelfde interview heb horen geven : Op Stubru, op Radio 1 en in De Laatste Show, met telkens dezelfde “spontane” grappen.
Maar soit, daar wou ik het niet over hebben. Het programma deze morgen was zo mooi, zo puur, poëtisch bijna. Arno die zo relaxed vertelde over z’n jeugd en z’n vader, over het rock ’n roll zijn, over zijn jaren ’80 en hoe hij toen wat ontspoord was … Arno is een grote meneer, helemaal niet meer de macho die hij vroeger ten tonele bracht. De Arno van deze morgen was een kunstenaar, een wijze man. Iemand van wie je veel kan leren, en van wie veel mensen veel zouden kunnen leren. Je kon de warmte die in de studio hing bijna voelen, zo intiem.
Hèt moment van de uitzending was datgene waarop Friedl vroeg wat er toch in dat plastic zakje zit dat Arno overal mee naartoe sleurt. Ha, zei hij, mijn slaapgerief, je weet nooit waar je de nacht gaat doorbrengen. Waarop Friedl’ hem ertoe overhaalde om eens op te noemen wat er nu echt in zat. En dat deed hij dus, hij haalde het live on air helemaal leeg, geritsel incluis. Of hoe vrouwen mannen ertoe brengen om de inhoud van hun sjakos op tafel te leggen !
Ik beveel iedereen aan deze uitzending eens te beluisteren. Je gaat je er beter door voelen ! Je kan vandaag klikken op ”Beluister de jongste uitzending”, of vanaf morgen op “Herbeluister de jongste uitzendingen” en dan zoeken naar Arno. Doen !
Oh, en vanavond is Chevalier Arno weer te horen, onder andere op Cucamonga !

16:26 Gepost door Aardvarksken in Muziek | Permalink | Commentaren (4) | Tags: radio, cultuur |  Facebook |

02-08-06

Kommil ne Foopa !!

Goed.
Vanavond hebben we het dus vlaggen, zoals we hier zeggen.
We hebben twee tickets voor het uitverkochte Openluchttheater Rivierenhof om daar te gaan kijken naar Kommil Foo. De eerste keer dat ik die gasten aan het werk ga zien. Lang naar uitgekeken trouwens. Ze brengen een soort 'best of', met ondersteuning van een aantal andere muzikanten. Het beloofde dus een mooie avond te worden. Maar... hebt u AL EENS BUITEN GEKEKEN ? Het lijkt wel of Katrina na een schoonheidsslaapje van een jaar in vol ornaat voor de deur staat. Wat hebben we toch weer een geluk. Vorige keer met Joe Jackson stond ik daar op sandalen en in tshirt en korte broek.. dit keer zal het wat anders zijn. Ik ga alvast mijn trui en m'n Gore-Tex jas aandoen en een grote paraplu meenemen, om daar tussen 2000 andere verkleumde paraplu's te gaan zitten. Euh, staan, want wie gaat er nu op een nat stoeltje zitten...
Eén voordeel: we zullen niet blijven hangen tot twee uur zoals vorige keer :-)

09-05-06

of / niet

Voor deze avond hebben we onszelf weer wat stress op de hals gehaald. We gaan namelijk naar een theatervoorstelling van Stan. Stan is het huisgezelschap van De Monty in Antwerpen. Voor ons slechts een 20 minuutjes rijden. Maar… de voorstellingen in de Monty waren allemaal uitverkocht of gingen door op tijdstippen waarop we ons niet konden vrijmaken. Dus boekte Aardvarkskeneen voorstelling in het Stuk in Leuven . We moeten daar zijn om 20u00 (de voorstelling begint om 20u30).
Ik werk tot iets na 5 vandaag (oeps, dat is NU dus). Dan stort ik mij het verkeer in, ik hoop de rit in iets minder dan een uur te kunnen klaren. 18u dus. Kinderen oppikken bij mijn ouders, om 18u10 thuis en hopen dat madam Aardvarksken tegen dan reeds aan het koken is voor de kinderen. Ondertussen kinderen wassen en pyama aandoen (en ik verzeker u: echt meegaand zijn ze dan niet). De babysit komt tegen 18u30. Tegen dan zouden ze aan tafel moeten gaan (ook hier weer: niet veel medewerking te verwachten van het kinderschap) Enfin, we hopen dat we ten laatste om 19u kunnen vertrekken, weer een uur rijden naar Leuven om daar hopelijk net op tijd in een pluchen zetel te kunnen vallen..
Ik verwacht veel van het stuk. Mijn twee favoriete acteurs spelen erin mee: Damiaan De Schrijver (u kent hem onder andere als Plantenman uit De Vloek van Vlimovost) en Frank Vercruyssen (Manneke Pis, Rosie, Any way the wind blows, …) en de actrices Sara De Roo en Jolente De Keersmaeker, beiden onlangs nog te zien in De Parelvissers. Het is vooral leuk omdat het geleden is van 1997 dat ze nog eens samen op de scène stonden zonder andere acteurs. Dat stuk toen (Private lives) heb ik ook gezien en dat was hilarisch. Komt daar nog eens bij dat ik morgen jarig ben…
Het belooft dus een leuke avond te worden, eens we er geraakt zijn toch. Ik hoop dat mijn TomTom me niet in de steek laat, want ik ken Leuven voor geen meter. En nu.. en route !

17:07 Gepost door Aardvarksken | Permalink | Commentaren (11) | Tags: cultuur, theater |  Facebook |

08-11-05

Den Admiraal

Aardvarksken is vorige week naar het concert van Admiral Freebee in de AB geweest. Lang geleden dat ik nog eens zo’n overtuigde muzikant had gezien. Dit optreden was in alle opzichten fantastisch. De zaal was uitverkocht en stomend warm en Den Admiraal (The Talent zoals hij zichzelf bescheiden noemt) was in optimale form. Hij hield trouwens gedurende het hele concert z’n kostuumvestje aan. Dat was ook wel te merken aan zijn natte haardos die na een tijdje alle richtingen uitstak. Soit. Ik was zeker geen fan van het eerste uur, ik heb de eerste CD gekocht, maar vond over het algemeen de muziek maar gewoon. Tot vorige week dus. Die gast zie je zo genieten als hij optreedt, als hij gitaar speelt, als hij zingt.. Het enthousiasme straalt er zo geweldig vanaf dat je helemaal mee bent. Een echte pure rocker zoals je er niet veel meer vindt. Ik hou enorm van dEUS (wier voorprogramma hij speelt tijdens hun internationale tour), en vindt wat ze doen geweldig, maar dit concert van den Admiraal kwam veel meer vanuit de buik, het was echter. The Talent heeft er een fan bij !

There are five rules of how to be a cruiser
Five rules of how to be a highway man
Number one
You travel alone

Number two
Never use the fast lane
Never travel by high speed

Number three
Take mix-a-roony tapes along the way
Of your favorite music and your favorite bands

Number four
Take the road as it comes 'cause it comes so slow
Take the road as it comes 'cause it comes so slow

Five
Get out of town!
Get out of town!
Get out of town!
Get out of town!

14:49 Gepost door Aardvarksken | Permalink | Commentaren (10) | Tags: concert, admiral freebee, cultuur |  Facebook |